BazEkon - The Main Library of the Cracow University of Economics

BazEkon home page

Main menu

Author
Gołoś Michał
Title
Arystoteles - zoon politikon
Source
Społeczeństwo i Edukacja. Międzynarodowe Studia Humanistyczne, 2009, nr 2, s. 95-101, bibliogr. 7 poz.
Society and Education. International Humanist Studies
Keyword
Filozofia, Historia filozofii, Polityka
Philosophy, History of philosophy, Politics
Abstract
Arystoteles (384-322 p.n.e) wywodził się ze Stagiry z rodziny lekarskiej. Był najwybitniejszym uczniem Akademii, która opuścił po wyborze Speuzypa na następcę Platona. Sam zajmował się edukacją młodego Aleksandra Wielkiego. Około roku 335 roku założył własną szkołę Lykeion. Do historii przeszła metoda nauczania, którą stosował Stagiryta i od której jego uczniów nazywana także perypatetykami. Po śmierci Aleksanda, oskarżony o bezbożność opuścił Ateny i wkrótce potem umarł w Chalkis. Kanon pism Arystotelesa jest niezwykle obszerny. Stanowią go pisma teoretyczne oraz praktyczne. W ramach tych ostatnich znajduje się polityka. Najważniejszym pismem omawiającym te kwestie jest Politeia. Niektóre kwestie filozofii polityki znaleźć można także w Etyce nikomachejskiej oraz Ustroju politycznym Aten. Inaczej niż Platon, Arystoteles nie formułował rewolucyjnej teorii państwa ale zajmował się raczej opisem istniejących systemów i zwłaszcza człowieka w ramach tych systemów. (fragment tekstu)
Full text
Show
Bibliography
Show
  1. Ajdukiewicz K. 1983. Zagadnienia i kierunki filozofii - teoria poznania i metafizyka, Warszawa.
  2. Arystoteles. 1964. Polityka, Warszawa.
  3. Blackburn, S., 1997. Oksfordzki słownik filozoficzny, Warszawa.
  4. Legowicz, J. 1976. Zarys historii filozofii, Warszawa.
  5. Leśniak, K. 1983. Wstęp do metafizyki Arystotelesa, Warszawa.
  6. Popkin, R., Stroll, A. 1995. Filozofia, Poznań.
  7. Tatarkiewicz, W. 1998., Historia filozofii, Warszawa.
Cited by
Show
ISSN
1898-0171
Language
pol
Share on Facebook Share on Twitter Share on Google+ Share on Pinterest Share on LinkedIn Wyślij znajomemu