Dogoterapia jako metoda wspomagania procesu rehabilitacji dzieci

Chrost, Sławomir

doi:10.29316/rs.2018.22

Author

Chrost Sławomir (Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach)

Title

Dogoterapia jako metoda wspomagania procesu rehabilitacji dzieci
Dog Therapy as a Method of Supporting Children's Rehabilitation Process

Source

Rozprawy Społeczne, 2018, t. 12, nr 3, s. 64-72, bibliogr. 18 poz
Social Dissertations

Keyword

Rehabilitacja niepełnosprawnych, Dzieci, Osoby niepełnosprawne
Rehabilitation of disabled persons, Children, Disabled people

Note

streszcz., summ.

Abstract

Wstęp. Autor artykułu przedstawia, na podstawie badań, korzyści z zastosowania dogoterapii we wspomaganiu rozwoju i rehabilitacji dzieci. Materiał i metody. W badaniach przeprowadzonych na terenie województwa świętokrzyskiego zastosowano metodę indywidualnych przypadków, posłużono się techniką wywiadu, którego udzieliło siedem osób (dwie terapeutki i pięcioro rodziców), które opisały przypadki siedmiorga dzieci uczestniczących w procesie dogoterapii. Dzieci (Kamila, Karolina, Karol, Bartek, Mateusz, Sylwia, Miłosz) były w przedziale wiekowym 6-11 lat i każde z nich przejawiało trudności w prawidłowym rozwoju lub było dotknięte niepełnosprawnością. Wyniki. Badania ukazały, że głównymi korzyściami z zastosowania dogoterapii jest zdecydowana poprawa w różnych sferach: sferze społecznej (kontaktów interpersonalnych), sferze samooceny (rozwinięta śmiałość i odwaga), sferze sensomotorycznej (mówieniu, czytaniu, poruszaniu się, kontrolowaniu emocji), sferze motywacji do działania czy rozwinięcia poczucia odpowiedzialności.Wnioski. Z zebranego materiału badawczego wynika, że obecność czworonoga na zajęciach po-zwala dziecku odprężyć się, wyciszyć, obniża poziom lęku oraz kształtuje trwałą więź. Należy pamiętać, że do zajęć dogoterapeutycznych nie mogą być skierowani pacjenci posiadający otwarte rany na ciele, alergię na sierść psa, przejawiający paniczny lęk wobec zwierząt, pacjenci agresywni, z ADHD, pacjenci ze schorzeniami psychicznymi. Z tych powodów wybór dogoterapii jako metody wspomagającej rehabilitację powinien być wcześniej potwierdzony odpowiednimi informacjami na temat stanu zdrowia psychicznego pacjenta, poziomu jego agresji oraz występowania innych cech niepożądanych.(abstrakt oryginalny)

Introduction. The author of the article presents, on the basis of research, the benefits of using dog therapy in supporting the development and rehabilitation of children. Material and methods. In the research conducted in Świętokrzyskie Province, the method of individual cases was applied, the interview technique was employed with interviews given by seven people (two therapists and seven parents), who described cases of seven children participating in dog therapy. Children (Kamila, Karolina, Karol, Bartek, Mateusz, Sylwia, and Miłosz) were in the age group of 6-11 years. Each of them manifested difficulties in normal development or were affected by disability. Results. The research showed that the main benefit of applying dog therapy is a definite improvement in various spheres: the social sphere (interpersonal contacts), self-esteem (development of boldness and courage), the sensorimotor sphere (speaking, reading, walking, controlling emotions), motivation to take action or to develop a sense of responsibility.Conclusions. The collected research material demonstrates that the presence of a dog in the classroom allows the child to relax and calm down. It also lowers the level of anxiety and shapes a lasting bond. It should be noted that patients with open wounds on the body, allergic to dog's fur, having obsessive fear of animals, aggressive ones, patients having mental disorders or ADHD, cannot be referred for dog therapy activities. For these reasons, choosing dog therapy as a method of rehabilitation should be previously confirmed by appropriate information on the patient's mental health, the level of their aggression and other undesirable traits.(original abstract)

Accessibility

The Main Library of the Cracow University of Economics

Full text

Bibliography

Bartkiewicz, W., Zawadka, M. (2008). Pies terapeuta i przyjaciel rodziny. Rola psa w procesie rehabilitacji niepełnosprawnego dziecka. Warszawa: Przyjaciel.
Czerwińska, M. (2016). Ważne wydarzenia. Pobrane z: http://www.czeneka.org/index.php?dzial=czeneka
Drwięga, G., Pietruczuk, Z. (2014). Dogoterapia: prawdy i mity. Białystok: Prymat.
Drwięga, G., Pietruczuk, Z. (2015). Dogoterapia jako forma wspomagania rozwoju dziecka niepełno-sprawnego. Niepełnosprawność - zagadnienia, problemy, rozwiązania, 3(16), s. 58-59.
Filozof, J. (2004). Dogoterapia? Co to jest? Jarosław: Polskie Stowarzyszenie na rzecz osób z upośledze-niem umysłowym.
Franczyk, A., Krajewska, K., Skorupa, J. (2012). Baw się poprzez animaloterapię. Przykłady gotowych sy-tuacji edukacyjnych z udziałem zwierząt. Kraków: Impuls.
http://poradniakielce.pl/oferta/terapia/dogoterapia/
http://www.arka.chelm.pl/arka2/str-zabawa_z_psem-85.html
https://dogoterapia.wordpress.com/artykuly/dogoterapia/
Kulisiewicz, B. (2007). Witaj, piesku! Dogoterapia we wspomaganiu rozwoju dzieci o specjalnych potrze-bach edukacyjnych. Kraków: Impuls.
Kulisiewicz, B. (2009). Dogoterapia we wspomaganiu nauki i usprawnianiu techniki czytania. Kraków: Impuls.
Machoś-Nikodem, M. (2006). Rola kynoterapii (dogoterapii) w usprawnianiu komunikacji małego dziecka z deficytami rozwojowymi. W: M. Włodarczyk-Dudka (red.), Terapia psychopedagogiczna z udziałem psa. Wybrane zagadnienia (s. 78-88). Ostróda: Drwęca.
Machoś-Nikodem, M. (2017). Dogoterapia w pracy logopedycznej. Pobrane z: http://yadda.icm.edu.pl/yadda/element/bwmeta1.element.desklight-0cca0907-ff11-406d-a4d1-99dbb4a3e64d/c/17_Machos-Nikodem_159-172_.pdf
Marszałek, M. (2013). Pies na etacie czyli dogoterapia. Pobrane z: http://www.deon.pl/inteligentne-zy-cie/psychologia-na-co-dzien/art,125,pies-na-etacie-czyli-dogoterapia.html
Nawrocka, J. (2009). Dogoterapia jako metoda wspomagania rehabilitacji dziecka z zaburzeniami roz-woju. W: W. Samborski, E. Gajewska (red.), Dziecko niepełnosprawne. Narzędzia diagnostyczne i terapeu-tyczne (s. 120-135). Poznań: Wydawnictwo p to q.
Otto J. (2010). Dogoterapia w terapii autyzmu. W: E. Pisula, D. Danielewicz (red.), Wybrane formy terapii i rehabilitacji osób z autyzmem (s. 180-195). Kraków: Impuls.
Pawlik- Popielarska B. (2005). Terapia z udziałem psa. Gdańsk: Via Medica.
Pieczyńska, N., Nawrocka-Rohnka, J., Urban, M. (2012). Dogoterapia i dogoaktywności - podobieństwa i różnice, Poznań: Dabart.

Cited by

ISSN

2081-6081

Language

pol

URI / DOI

BazEkon - The Main Library of the Cracow University of Economics

Main menu