BazEkon - Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

BazEkon home page

Meny główne

Autor
Dłużewska Anna (Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie)
Tytuł
Fundamentalizm i radykalizm muzułmański a zagrożenia rozwoju turystyki - na przykładzie krajów Azji Południowo-Wschodniej
Muslim fundamentalism and radicalism and the threats to tourism development - the case of Southeast Asia countries
Źródło
Zeszyty Naukowe / Szkoła Główna Handlowa. Kolegium Gospodarki Światowej, 2012, nr 35, s. 106-119, rys., bibliogr. 30 poz.
Słowa kluczowe
Rozwój turystyki, Islam, Religia
Tourism development, Islam, Religion
Uwagi
streszcz., summ.
Kraj/Region
Filipiny, Malezja
Philippines, Malaysia
Abstrakt
Celem artykułu jest próba oszacowania zagrożeń dla branży turystycznej związanych ze wzrostem fundamentalizmu i radykalizmu muzułmańskiego. Zagrożenia mogą mieć charakter bezpośredni (zamachy terrorystyczne), ale nie bez znaczenia są również zagrożenia pośrednie, skutkujące stopniowym obniżaniem atrakcyjności turystycznej poszczególnych obszarów (np. porzucanie strojów regionalnych na rzecz czadorów, nagłaśnianie nocnych modłów w meczetach - znaczny wzrost poziomu hałasu, zakaz sprzedaży alkoholu, zmiana nastawienia zbiorowości przyjmującej do turystów). Za przykład posłużyły dwa regiony krajów Azji Południowo-Wschodniej: Palawan na Filipinach oraz Penang w Malezji. Artykuł opiera się na badaniach terenowych (obserwacja uczestnicząca, wywiady nieskategoryzowane, eksperymenty badawcze) stanowiących kontynuację badań przedstawionych w pracy "Społeczno-kulturowe dysfunkcje turystyczne w krajach islamu". Badania prowadzono w okresach październik-listopad (Filipiny) oraz lipiec-sierpień 2010 (Filipiny, Malezja). Wpływ islamu na postawy wierzących w odniesieniu do tzw. obcych, czyli turystów, jest bardzo znaczący. Wśród różnych religii świata jedynie islam i chrześcijaństwo wykazują postawy "misjonarskie", tj. nawracania niewiernych na drogę wierności Bogu. W przypadku islamu istotne jest zwłaszcza podporządkowanie zachowania "niewiernych" normom obowiązującym muzułmanów. Prawdziwe, wewnętrzne przekonania są już mniej istotne. Dżihad, czyli walka z niewiernymi, jest jednym z filarów wiary i obowiązkiem każdego wierzącego. Sprawia to, że w wielu środowiskach muzułmańskich istnieje powszechne przyzwolenie na walkę z brakiem moralności, również w odniesieniu do turystów. Postawy antyturystyczne są jednak bardzo zróżnicowane w różnych krajach. (abstrakt oryginalny)

The aim of the article is to estimate direct and indirect threats and dangers to tourism industry coming from Muslim fundamentalism and radicalism in Southern Asia. The direct danger, mostly terrorism-related, is discussed in the literature quite widely, whereas the indirect one (such a loss of local tradition, changing of attitude or destruction of other cultures attractions) is not often subject to the research. The paper is based on the field studies carried out on Palawan Island in the Philippines (2004 and 2010) and on Penang Island in Malaysia (2010) and continues the studies carried out in different Muslim countries in the years 2001-2007. (original abstract)
Dostępne w
Biblioteka Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu
Bibliografia
Pokaż
  1. Aitchison C. (2007), Geographies of Muslim Identities. Diaspora, Gender and Belonging, Ashgate Pub. CO.
  2. Aparna R. (red.) (2004), Tourist behaviour; a psychological perspective, Kanishka Publishers, New Delhi Council on Foreign Relations 2007.
  3. Danecki J. (1997-1998), Podstawowe wiadomości o islamie, t. 1-2, Dialog, Warszawa.
  4. Din K.H. (1989), Islam and Tourism: Patterns, Issues and Options, Annals of Tourism Research, vol. 16, nr 4, s. 542-563.
  5. Din K.H. (1993), Dialogue with the Hosts: An Educational Strategy Towards Sustainable Tourism, [w:] Hitchcock M., , King V.T., Parnwell M.J. (red.), Tourism in South-East Asia, Routledge, London.
  6. Din H.K. (1997), Tourism Development: Still in Search of a More equitable Mode of Local Involvement, [w:] Cooper C., Wanhill S. (red.), Tourism Development: Environmental and Community Issues, West Sussex: John Wiley and Sons.
  7. Dłużewska A. (2007), Wpływ religii na perspektywy rozwoju turystyki na Palawanie (Filipiny), Zeszyty Naukowe Wyższej Szkoły Gospodarki w Bydgoszczy, t. 6, nr 7, seria: Turystyka i rekreacja, Bydgoszcz.
  8. Dłużewska A., (2008), Działalność organizacji radykalnych a perspektywy rozwoju turystyki na Filipinach, Zeszyty Naukowe Szkoły Wyższej Przymierza Rodzin w Warszawie, seria geograficzno-turystyczna, nr 1.
  9. Dłużewska A. (2009), Społeczno-kulturowe dysfunkcje turystyczne w krajach islamu, Wyd. Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa.
  10. EIU (2001), Malaysia and Brunei. Country profile 2001, The Economist Intelligence Unit, London.
  11. Flores E. (1992), Community- Based Coastal Fishery Management in the Philippines: a Review of Small Islands Coral Reef Fishery management, Yakara: Studies in Ethnology, Vol. 19, no. 7, Japan, University of Tsukuba.
  12. Gagelonia P. (1969), The Filipino of Yesterdays, Manila, National Statistics Office.
  13. Goda T. (1993), The concluding of Peace Pacts: The Politics of Discourse among the Bontoc, Northern Luzon, Philippines, [w]: Political, Culture and Ethnicity. An Anthropological Study in Southeast Asia, Quezon City.
  14. Harper T.N. (1998), The end of empire and the making of Malaysia, Cambridge University Press, New York.
  15. Jackowski A. (2003), Święta przestrzeń świata, Wydawnictwa Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków.
  16. Jesudason J.V. (2001), State legitymacy, minority political participation, and ethnic conflicts In Indonesia and Malaysia, [w:] Coletta N.J., Lim T.G., Kelles-Viitanen (red.), Social cohesion and conflicts prevention in Asia: managing diversity trough development, The World United Nations Development Programme 2001.
  17. Kennedy J. (1993), History of Malaya, S. Abdul Majeed & Co, Kuala Lumpur.
  18. Manolo E.P. (2004), The Philippine response to terrorism: The Abu Sayyaf group, Naval Postgraduate School, Manila.
  19. Musa G. (1999), Tourism in Malaysia, [w:] Hall C.M., Page S. (red.), Tourism in South and Southeast Asia: Issues and cases, Butterworth-Heinemann, Oxfrod.
  20. Salta D. C. (1974), Geography and Natural Resources of the Philippines, Quezon City.
  21. Nagata J. (1994), How to be Islamic without being an Islamic state: contested model of development in Malaysia, [w:] Ahmed A.S., Donnan H. (red.), Islam, globalization and post modernity, Routledge, London and New York.
  22. Nagata J. (1997), Religious correctness and the place of Islam In Malaysia`s economic policies, [w:] Brook T., Luong H.V. (red.), Culture and capital: the shaping of capitalism in Eastern Asia, University of Michigan.
  23. The New Straits Times (2002), Bikinis in Terengganu is all right after all after issue is clarified, 11 May.
  24. The Star (2002), Terengganu won`t use women in ads, April 19.
  25. The Straits Times (2002a), Terengganu`s hudud bill gets royal approval from Sultan, 1 August.
  26. The Straits Times (2002b), Ban on bikinis? That`s just like Taleban, 1 May.
  27. The Straits Times (2002c), No bikinis, please, you`re in Terengganu, 18 April.
  28. The Straits Times (2002d), Terengganu bikini ban hurt tourism, warns DAP, 21 April.
  29. United Nations Development Programme 2010.
  30. Yaapar S. (2005), Negotiating identity in Malaysia: Multi-cultural society, Islam, theatre and tourism, "Asian Journal of Social Science", Vol. 33, No. 3, s. 473-485.
Cytowane przez
Pokaż
ISSN
1428-1457
Język
pol
Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Google+ Udostępnij na Pinterest Udostępnij na LinkedIn Wyślij znajomemu