BazEkon - Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

BazEkon home page

Meny główne

Autor
Zadora Piotr (Akademia Ekonomiczna im. Karola Adamieckiego w Katowicach)
Tytuł
Model negocjatora wspomagany przez wnioskowanie w oparciu o przypadki
Źródło
Prace Naukowe / Akademia Ekonomiczna w Katowicach. Systemy wspomagania organizacji SWO'2005, 2005, s. 385-391, bibliogr. 5 poz.
Słowa kluczowe
Symulacja wieloagentowa, Systemy multiagentowe, Negocjacje
Multi-agent based simulation, Multi-agent system, Negotiations
Abstrakt
Podstawową cechą agenta programowego jest autonomiczność oznaczająca niezależność wyboru celów i sposobów działania od innych agentów programowych funkcjonujących w danym środowisku. Agent programowy poza zbiorem wewnętrznych właściwości określających jego aktualny stan powinien, posiadać mechanizmy umożliwiające komunikację z pozostałymi agentami. Pozostałe specyficzne cechy funkcjonalne określające obszar aktywności agenta związane iii z jego przeznaczeniem. Komunikacja między agentami zapewniana jest w drodze wymiany komunikatów przesyłanych za pomocą zestandaryzowanych protokołów takich jak, np.: ACL, ICL, TCL, KQML. Komunikacja najogólniej ujmując służy do przesyłania innym agentom zleceń podejmowania konkretnych działań, potwierdzania lub odrzucania zleceń oraz sygnalizowania stanu wykonania działań. W środowisku wieloagentowym złożonym z agentów autonomicznych komunikacja zyskuje kolejne ważne znaczenie. Staje się bowiem medium do prowadzenia negocjacji. Współdziałanie w środowisku wieloagentowym, zawierającym dużą liczbę autonomicznych agentów realizujących swoje własne cele, nie zawsze jest oczywiste. Współdziałanie autonomicznych agentów osiągane jest w sposób planowy poprzez odpowiednie zdefiniowanie mechanizmów zapewniających komunikację i negocjowanie. Negocjowanie w środowisku wieloagentowym należy rozumieć jako wzajemną wymianę komunikatów i argumentów w formie dialogu. Argumenty są to stwierdzenia mające na celu zmianę nastawienia, bądź Przekonania, a w konsekwencji zmianę podejmowanych działań przez odbiorcę argumentacji. Proces argumentowania jest iteracyjną wymianą wzajemnych propozycji w celu likwidacji konfliktów i promowania indywidualnych osiągnięć pojedynczych agentów. (fragment tekstu)
Dostępne w
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu
Bibliografia
Pokaż
  1. Cohen P., Levesque H.: Intention is choice with commitment. Artificial Intelligence, vol. 42, 1990
  2. Grosz B.J., Kraus S.: Collaborative plans for group activities. Proceedings of IJCAI-93, Chambery 1993
  3. Kraus S., Sycara K., Evenchik A.: Reaching agreements through argumentation: a logical model and implementation. Artificial Intelligence, vol. 104 1998
  4. Shoham Y.: Agent oriented programming. Artificial Intelligence, vol. 60 1993
  5. Zadora P.: Wnioskowanie na podstawie przypadków jako metoda wspomagająca proces podejmowania decyzji. Rozprawa doktorska, AE Katowice 2000
Cytowane przez
Pokaż
Język
pol
Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Google+ Udostępnij na Pinterest Udostępnij na LinkedIn Wyślij znajomemu