BazEkon - Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

BazEkon home page

Meny główne

Autor
Małuszyński Wojciech (Dolnośląska Szkoła Wyższa we Wrocławiu)
Tytuł
Ograniczenia audytu komunikacyjnego przeprowadzonego siłami wewnętrznymi firmy
Źródło
Prace Naukowe / Akademia Ekonomiczna w Katowicach. Public relations : efektywne komunikowanie w teorii i praktyce, 2010, s. 185-194, bibliogr. 6 poz.
Słowa kluczowe
Audyt, Audyt wewnętrzny, Public relations
Audit, Internal audit, Public relations
Abstrakt
Pojęcie audytu komunikacyjnego, jeszcze kilka lat temu nierozpoznawalne poza grupą fachowców specjalizujących się w public relations i problemach komunikacji w organizacjach, przyciąga coraz większą uwagę zarządzających przedsiębiorstwami i firmami. Dalej jednak pojawiają się spore różnice w rozumieniu tego terminu, a co zatem idzie w oczekiwaniach w odniesieniu do osób, które audyt przeprowadzają, jak również w wyobrażeniach, kto i w jaki sposób mógłby fachowo taki audyt przeprowadzić. Angielskie słowo audit oznacza sprawdzanie, monitorowanie lub ocenę czegoś. Audyt komunikacyjny to zatem analiza najróżniejszych procesów komunikacyjnych. Nasuwające się polskie określenia nie oddają specyfiki terminu angielskiego, gdyż prowadzą do jego zawężenia i wydaje się, że audyt, podobnie jak kiedyś komputer, zadomowił się w fachowym i potocznym języku na stałe. W wydanym niedawno Leksykonie Public Relations audyt komunikacyjny został zdefiniowany jako "badanie mające na celu analizę sposobów oraz efektywności działań komunikacyjnych danej organizacji". Autor hasła zwraca uwagę na fakt, że termin obejmuje zarówno komunikację wewnętrzną, jak i zewnętrzną. Jednak przegląd literatury wyraźnie wskazuje, że określenie to częściej bywa odnoszone do audytu wewnętrznego i z nim utożsamiane. Jednym z często dyskutowanych problemów jest kwestia, kto powinien przeprowadzać audyt; czy profesjonalne przeprowadzanie audytu wymaga zatrudnienia do tego firmy zewnętrznej, czy też wystarczy, by firma użyła do wykonania tego zadania własnych pracowników z działów PR i HR. W wypadku większych organizacji, nierzadko zatrudnieni są tam socjolodzy i psycholodzy dysponujący zarówno narzędziami, jak i umiejętnościami pozwalającymi im wykorzystać do zebrania niezbędnych danych standardowo używanych w audytach technik. (fragment tekstu)
Dostępne w
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach
Bibliografia
Pokaż
  1. Downs C.W., Adrian A.D.: Assessing Organizational Communication. Strategic Communication Audits. The Guilford Press, New York, London 2004
  2. Flanagan J.C.: The Critical Incident Technique. "Psychological Bulletin" 1954. nr 51
  3. Handbook of Communication Audits for Organisations. Red. O. Hargie. D. Tourish. Routiedge, Hove and New York 2004
  4. Leksykon Public Relations. Red. J. Olędzki, D. Tworzydło. Newsline, Rzeszów 2009.
  5. Koning, K., De Jong, Menno: The Critical Incident Technique as a Comunication Audit Tool. Paper presented at the annual meeting of the International Communication Association, New Orlean, Sheraton, LA Online,2009.05.26, http://www.allacademic.com/meta/pll904_index.html
  6. Matuszyński W.: Audyt komunikacyjny. Witryna internetowa "PRoto Public Relations", http://www.proto.pl/artykuly/info?itemId=51766&rob=Audyt_komunikacyjny_dr_Wojciech_ Matuszynski
Cytowane przez
Pokaż
Język
pol
Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Google+ Udostępnij na Pinterest Udostępnij na LinkedIn Wyślij znajomemu