BazEkon - Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

BazEkon home page

Meny główne

Autor
Sulmicki Jan (Akademia Finansów i Biznesu Vistula w Warszawie)
Tytuł
Nadmierne zadłużenie krajów rozwiniętych gospodarczo
Excessive Sovereign Debt Outstanding in Advanced Economies
Źródło
Gospodarka Narodowa, 2014, nr 4, s. 101-119, tab., bibliogr. 13 poz.;
The National Economy
Słowa kluczowe
Dług publiczny, Agencje ratingowe, Zadłużenie, Kraje wysoko rozwinięte
Public debt, Rating agency, Indebtedness, High-developed countries
Uwagi
streszcz., summ.
Abstrakt
Celem artykułu jest pokazanie, opierając się na danych liczbowych, skali zmian, jakie na przestrzeni ostatnich kilu lat zaszły w krajach tworzących czołówkę gospodarki światowej w porównaniu z wynikami osiągniętymi przez kraje mniej zamożne, lecz zajmujące coraz bardziej znaczącą pozycją z uwagi na dynamiczny rozwój. Zmiany zachodzące w czołówce krajów tworzących gospodarkę światową są przełomowe. Kraje członkowskie strefy euro i USA są nadmiernie zadłużone z powodu zbyt małej międzynarodowej konkurencyjności wytwarzania, której nie udaje się zwiększyć mimo podejmowanych prób. Skutki braku sukcesów w osiągnięciu pożądanej konkurencyjności łagodzone są przez podtrzymywanie popytu efektywnego w gospodarce realnej kosztem pogarszającej się stabilności finansowej. Po 2007 r. USA i kraje członkowskie strefy euro chroniły swoje sektory bankowe przed załamaniem spowodowanym przez wielkie transfery finansowe. Wzmocnienie prywatnego sektora finansowego odbyło się kosztem szybkiego wzrostu długu publicznego, finansowanego w dużej mierze napływem zagranicznych inwestycji portfelowych. Rosnące zadłużenie wzbudzało zaniepokojenie potencjalnych inwestorów. Zaniepokojenie wzmacniały pogarszające się oceny agencji ratingowych, odzwierciedlające rosnące ryzyko dla inwestycji portfelowych w papiery dłużne bardzo zadłużonych krajów rozwiniętych. W procesie tym ważną rolę odegrała utworzona w Chinach agencja ratingowa Dagong Global Credit Rating Co., LTD, której oceny od lipca 2010 r. są dostępne w internecie. W styczniu 2014 r. agencja Dagong opublikowała stan długu publicznego w relacji do PKB oraz do dochodów budżetowych w 99 krajach. Kraje te podzielono na grupy. Interesujący jest skład dwóch grup. Jedną, stanowią kraje o bardzo dużym zadłużeniu, które desperacko poszukują kredytów na międzynarodowym rynku kapitałowym. W skład tej grupy wchodzą kraje, które jeszcze dekadę temu stanowiły przykład zdrowia gospodarczego i stabilności finansowej (USA, Kanada, Japonia, Wielka Brytania oraz większość krajów członkowskich strefy euro). Drugą grupę stanowią kraje rozwijające się, posiadające nadwyżki kapitałowe, które są potencjalnymi kredytodawcami dla poprzedniej grupy krajów. Jeszcze dekadę temu większość tych kredytodawców była krajami wyczerpanymi kryzysami walutowymi, a część z nich nawet była zagrożona bankructwem, np. Argentyna, Brazylia, Indonezja, Tajlandia i Malezja. Powstaje pytanie, jaka będzie przyszłość zadłużonych krajów rozwiniętych gospodarczo, które nie są w stanie dokonać koniecznych procesów dostosowawczych w celu poprawienia swojej międzynarodowej konkurencyjności. Coraz trudniej jest im kontynuować politykę zwiększania zadłużenia i wzrostu podaży pieniądza w międzynarodowym obiegu. Nie mogą zwiększyć swojej konkurencyjności, gdyż ich rządy nie mają społecznego przyzwolenia na drastyczne obniżenie stopy życiowej ludności. Utrzymywanie tej sytuacji prowadzi do utrwalania się trudności na rynku pracy oraz narastającej pauperyzacji klasy średniej i w efekcie do narastania niepokojów społecznych. (abstrakt oryginalny)

The author sets out to demonstrate that the United States and eurozone economies are suffering from insufficient international competitiveness and that their competitive position has not improved despite repeated attempts at boosting it. These unsuccessful attempts have been offset through sustaining effective demand in the real economy at the expense of worsened financial stability, the author says. In 2007, the United States and eurozone member states prevented their banking sectors from crashing by resorting to massive financial transfers. The private financial sector was strengthened at the expense of a rapid rise in public debt, Sulmicki notes, an operation that was largely financed through foreign portfolio investments. This has resulted in a feeling of unease among potential investors, amplified by rating agency evaluations reflecting the increasing risk of portfolio investments in developed country bonds. The question is what the future of indebted developed countries that have been unable to implement the necessary adjustment processes will be, the author says. Many of these countries are finding it increasingly difficult to sustain a policy of increasing debt levels and the amount of currency in circulation. They have been unable to increase their competitiveness because the governments are not willing to radically decrease the population's standard of living. Such an approach leads to continued labor market problems and a rapid pauperization of the middle classes, a process that entails growing social dissatisfaction, Sulmicki concludes. (original abstract)
Dostępne w
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie
Biblioteka Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu
Pełny tekst
Pokaż
Bibliografia
Pokaż
  1. Attali J. [2010], Zachód 10 lat przed totalnym bankructwem? Studio EMKA, Warszawa.
  2. Dagong [2011], Review Summary at 1st Anniversary of Issuance of Sovereign Credit Ratings for 50 Countries and Regions by Dagong, July 11, http://en.dagongcredit.com/content/details20_5006.html
  3. Dagong [2014], 2014 Global Sovereign Credit Risk Outlook (Two), January 7, http://en.dagongcredit.com/content/details20_7876.html
  4. Góralczyk B. [2010], Chiński feniks. Paradoksy wschodzącego mocarstwa, Wydawnictwo Sprawy Polityczne, Toruń.
  5. Kotyński J. [2013], Wzrost i poziom PKB Polski na tle krajów Unii Europejskiej i świata, w: Polska w niestabilnej gospodarce europejskiej i globalnej, red. K. Rybiński, Akademia Finansów i Biznesu Vistula, Warszawa.
  6. Mei J. [2013], How Europe should view China's industrial policy, Shanghai Academy of Social Sciences, China, October 1.
  7. Opolski K. [2014], W poszukiwaniu "ekonomii społecznej", w: Niedoskonała globalizacja. Czy światowy system gospodarczy wymaga gruntownych reform?, red. A. Cieślik, J.J. Michałek, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa.
  8. Presidency Conclusions [2000], Lisbon European Council, 23 and 24 March.
  9. Rybiński K. [2013], Przemilczane konsekwencje, "Dziennik Gazeta Prawna", 12 grudnia.
  10. Sulmicka M. [2011], Strategia "Europa 2020" - postlizbońska polityka rozwoju Unii Europejskiej, w: Polityka gospodarcza w świetle kryzysowych doświadczeń, red. J. Stacewicz, Oficyna Wydawnicza SGH, Warszawa.
  11. Sulmicki J. [1981], Postęp naukowo techniczny a długookresowe zmiany w gospodarce światowej, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa.
  12. Sulmicki J. [2005], Stabilność rynków finansowych a wejście Polski do strefy euro, Oficyna Wydawnicza SGH, Warszawa.
  13. Wojtyna A. [2013], Kontrowersje wokół charakteru ożywienia po kryzysie finansowym i recesji, "Gospodarka Narodowa", nr 11-12.
Cytowane przez
Pokaż
ISSN
0867-0005
Język
pol
Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Google+ Udostępnij na Pinterest Udostępnij na LinkedIn Wyślij znajomemu