BazEkon - Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

BazEkon home page

Meny główne

Autor
Ks.Flis Jan (Uniwersytet Szczeciński)
Tytuł
PAWEŁ - Turysta Nowego Testamentu
Paul - The Tourist of the New Testament
Źródło
Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Ekonomiczne Problemy Usług, 2011, nr 65, s. 11-24, rys., tab.
Tytuł własny numeru
Turystyka religijna: zagadnienia interdyscyplinarne
Słowa kluczowe
Turystyka religijna
Religious tourism
Uwagi
streszcz., summ.
Abstrakt
Wstęp Apostoł narodów, apostoł pogan, pierwszy i wielki teolog, twórca wchrystologii, chrześcijański myśliciel, kościelny organizator, religijny bohater, niewolnik Chrystusa Pana1 - to tylko niektóre spośród określeń, jakich używano wobec św. Pawła w historii biblistyki ostatnich wieków. Dzisiaj G. Lüdemann uważa go za drugiego twórcę chrześcijaństwa, H. Maccoby za "kowala mitów" i "wynalazcę" chrześcijaństwa. Inny pogląd prezentował F. Nietzsche, uznając Pawła za tego, który wypaczył religię Chrystusa. Widoczne jest, że św. Paweł był postrzegany i oceniany wielowymiarowo. W niniejszym opracowaniu, nie wdając się w dyskusję z przywołanymi tu licznymi określeniami jego osoby, podjęto próbę odpowiedzi na pytanie: czy św. Pawła można nazwać nowotestamentowym turystą, a jeżeli tak, to dlaczego? Aby uzyskać odpowiedź na to pytanie, należy omówić kilka zagadnień wstępnych, a następnie dokonać analizy podróży Pawła, zwłaszcza jego drugiej podróży apostolskiej (47-51 r.), podczas której odwiedził (także "turystycznie") Filippi i Ateny. W podsumowaniu artykułu zestawiono najważniejsze wnioski z przeprowadzonych badań.(abstrakt oryginalny)

Summarizing one can state that the people had been wandering since their own primordial origin. Only in the Neolithic Period (10th to 8th century BC) a revolutionary change took place. People resigned from their wandering life and started settling down. Nevertheless it has for ever remained a tendency to wander, and one can therefore say that there can be discovered many traces in the different cultures and religions. In the Old Testament Israel first arrived in Egypt and later on they continued on to Canaan at Yahweh's mighty hand. Also many prophets were wandering. Jesus himself taught during wandering around and the whole literary plan of Luke´s Gospel is designed after Jesus´ wandering. So Jesus´ disciples walked to Emmaus after his death and the apostles went to Galilee after the resurrection to meet the risen Lord. At the end of this endless series of wandering human beings one can also add Paul. The content of the article shows much evidence confirming this fact, e.g. thousands of kilometers walked or swum by the apostle, the companionship of wandering or driving people, the return trips to places of departure, the interest in the culture of the places of arrival (Philippi, Athens), the announcements of one´s own opinions, the making use of the hospitality (Lydia, prison guard), the establishment of amicable relations (visits and subsequent correspondence), and so on. Therefore it seems without exaggeration in fact possible to call Paul, the great New Testament Wanderer (see Homo Viator after G. Marcel), a "tourist". Of course, the use of this term is anachronistical.(original abstract)
Dostępne w
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie
Biblioteka Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu
Biblioteka Główna Uniwersytetu Szczecińskiego
Pełny tekst
Pokaż
Bibliografia
Pokaż
  1. J. Flis, Paulus als Sklave im Lichte des Philipperbriefes, [w:] J. Kreiml, T.H. Stark, M. Stickelbroeck (Hg.), Weg, Wahrheit, Leben (FS K. Küng), Regensburg 2010, s. 139.
  2. F. Hauck, S. Schulz, Poreuomai, w: TWNT VI, s. 569-572.
  3. W. Hunziker, K. Krapf, Beiträge zur Fremdenverkehrslehre und Fremdenverkehrsgeschichte, Bonn 1941, s. 78.
  4. W. Kiefl, R. Bachleitner, Lexikon zur Tourismussoziologie, München -Wien 2005, s. 162.
  5. K. Przecławski, Człowiek a turystyka. Zarys socjologii turystyki, Kraków 2004, s. 30.
  6. Terminologia turystyczna. Zalecenia WTO, ONZ-WTO, UKFiT, Warszawa 1995, s. 5.
  7. J. Płocka, Turystyka. Wybrane zagadnienia, Toruń 2009, s. 7.
  8. F.A. Wagner, Kirchenamtliche Dokumente zu Tourismus und Urlaub, w: R. Bleistein (Hg.), Toursimus-Pastoral. Situationen - Probleme - Modelle, Würzburg 1973, s. 37-49.
  9. E. Haenchen, The Acts oft the Apostles, Oxford 1971, s. 439.
  10. E. Jacquier, Les Actes des Apôtres, Paris 1926, s. 300.
  11. W. Rakocy, Paweł apostoł. Chronologia życia i pism, Częstochowa 2003, s. 93.
  12. Mapy sporządzano na podstawie J. Gnilka, Paulus von Tarsus. Zeuge und Apostel (HThK.NTSup 6), Freiburg-Basel-Wien 1996, s. 325-327.
  13. J. Gnilka, Paulus von Tarsus, s. 118.
  14. W. Rakocy, Paweł apostoł. Chronologia, s. 338.
  15. E. Ebel, Missionswerk des Paulus, w: O. Wischmeyer (Hg.), Paulus. Leben - Umwelt - Werk - Briefe (UTB 2767), TübingenBasel 2006, s. 105.
  16. K. Kliesch, Apostelgeschichte (SKK.NT 5), Stuttgart 1991, s. 111.
  17. P. Pilhofer, Philippi, Die erste christliche Gemeinde Europas (WUNT 87), Tübingen 1995, t. 1, s. 92.
  18. W. Rakocy, Paweł - apostoł Żydów i pogan, Kraków 1997, s. 92-93.
  19. U. Busse, Dierchomai, w: EWNT I, kol. 777.
  20. G. Schneider, Die Apostelgeschichte, II. Kommentar zu Kap. 9,1,1- 28,31 (HThK.NT 5/2), Freiburg-Basel-Wien 1982, s. 238.
  21. J.B. Polhill, Acts (NAC 26), Nashville 2001, s. 371.
  22. W. Rakocy, Paweł - apostoł Żydów, s. 120-121.
  23. W. Kiefl, R. Bachleitner, Lexikon zur Tourismussoziologie, s. 14.
  24. J.B. Polhill, Acts (NAC 26), s. 371; H. Langkammer, Apostoł Paweł. Od nawrócenia aż po Rzym (Jak rozumieć Pismo Święte 12), Lublin 2005, s. 50-54.
  25. H.-J. Klauck, Hausgemeinde und Hauskirche im frühen Christentum (SBS 103), Stuttgart 1981, s. 23.
  26. K. Lehmeier, Oikos und Oikonomia, Antike Konzepte der Haushaltsführung und der Bau der Gemeinde bei Paulus, Marburg 2006, s. 315-320.
  27. K. Kliesch, Apostelgeschichte, s. 115.
  28. W. Kic, Misja macedońska Pawła apostoła w świetle źródeł archeologicznych, Kraków 2006, s. 115-117.
  29. J. Thomas, Parakaleō, w: EWNT III, kol. 63.
  30. E. Lohse, Paulus. Eine Biographie, München 1996, s. 100.
  31. G.D. Fee, Paul's Letter to the Philippians (NICNT), Grand Rapids 1995, s. 27.
  32. P.T. O'Brien, The Epistle to the Philippians (NIGTC), Grand Rapids 1991, s. 89.
Cytowane przez
Pokaż
ISSN
1640-6818
1896-382X
Język
pol
Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Google+ Udostępnij na Pinterest Udostępnij na LinkedIn Wyślij znajomemu