BazEkon - Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

BazEkon home page

Meny główne

Autor
Surmacz Beata (Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie)
Tytuł
"Dyplomacja" organizacji pozarządowych
Non-Governmental Organizations' Diplomacy
Źródło
Stosunki Międzynarodowe, 2014, t. 49, nr 1, s. 51-70, bibliogr. 85 poz.
International Relations
Słowa kluczowe
Dyplomacja, Organizacje pozarządowe, Organizacje międzynarodowe
Diplomacy, Non-governmental organisation, International organisations
Uwagi
summ.
Abstrakt
Dyplomacja od stuleci pozostaje jednym z najważniejszych mechanizmów sterowania procesami międzynarodowymi. Na przestrzeni wieków instytucja dyplomacji ulegała przeobrażeniom. Przejście od przedwestfalskiego do westfalskiego systemu stosunków międzynarodowych skutkowało zasadniczymi zmianami w dyplomacji. Państwa stały się jedynymi aktorami działań dyplomatycznych i reprezentantami terytorialnie zorganizowanych interesów. Dlatego dyplomacja tradycyjnie uznawana jest za sferę wyłącznej działalności państwa oraz instrument, za którego pomocą państwo uczestniczy w stosunkach międzynarodowych i realizuje swoją politykę zagraniczną poprzez odpowiednie organy państwowe. (fragment tekstu)

The increasing international activities of non-governmental actors contribute a novel transnational dimension to diplomacy and international relations. Non-governmental organizations (NGOs) participate primarily in multi-actor decision-making processes and can shape their conduct and outcome. NGOs are not sovereign diplomatic entities; thus, they must partner with states and international organisations. However, if representation is considered an important principle of diplomacy, then NGOs are contributing to an essential change in social representation on international arena regardless of the objectives and controversies surrounding NGOs' own diplomatic legitimacy, responsibility and capacity for representation. (original abstract)
Dostępne w
Biblioteka Szkoły Głównej Handlowej
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu
Bibliografia
Pokaż
  1. M. Pietraś, Istota i ewolucja międzynarodowych stosunków dyplomatycznych, w: M. Pietraś (red.), Międzynarodowe stosunki polityczne. Lublin 2006, s. 24-33.
  2. J. Sutor, Prawo dyplomatyczne i konsularne, Warszawa 2000, s. 29;
  3. Z.J. Pietraś, Dyplomatyczna misja specjalna jako instytucja prawa międzynarodowego. Lublin 1978, s. 14.
  4. A. Watson, Diplomacy. The Dialogue Between States, London 1984.
  5. J. Melissen, Introduction, w: J. Melissen (red.), Innovation in Diplomatic Practice, Basingstoke 1999, s. XVI-XVII.
  6. A. Uhlin, Democratic Legitimacy of Transnational Actors: Mapping Out the Conceptual Terrain, w: E. Erman, A. Uhlins (red.), Legitimacy Beyond the State? Re-examining the Democratic Credentials, Basingstoke 2010, s. 17.
  7. J.R. Leguey-Feilleux, The Dynamics of Diplomacy, Boulder 2008, s. 13.
  8. B. Sumracz, Dyplomacja niepaństwowych uczestników stosunków międzynarodowych, w: A. Pawłowska (red.), Niepaństwowi uczestnicy stosunków międzynarodowych. Lublin 2010, s. 47-65.
  9. J.T. Mathews, Power Shift, "Foreign Affairs" ze stycznia/lutego 1997 r., s. 50.
  10. G. Wiseman, Polylateralism and New Modes of Global Dialogue, "Discussion Paper" 1999, nr 59, Leicester Diplomatic Studies Programme.
  11. PG. Czerny, Plurilateralism: Structural Differentiation and Functional Conflict in the Post-Cold War World Order, "Millennium" 1993, nr 22, s. 27-51.
  12. R. 0'Brien, A.M. Goetz, J.A. Scholte, M. Williams, Contesting Global Governance: Multilateral Economic Institutions and Global Social Movements, Cambridge 2000.
  13. H. Nicolson, Diplomacy, Oxford 1964.
  14. A.F. Cooper, Like-minded Nations, NGOs and the Changing Pattern of Diplomacy Within the UN System: An Introductory Perspective, w: A.F. Cooper, J. English, R. Thakur (red.), Enhancing Global Governance. Towards a New Diplomacy?, Tokyo-New York 2002, s. 1-18.
  15. P. Willetts, Non-Governmental Organizations in Word Politics. The Construction of Global Governance, London-New York 2011.
  16. Europejska konwencja o uznaniu osobowości prawnej międzynarodowych organizacji pozarządowych, http://libr.sejm.gov.pl/tek01/txt/re/1986.html (22.09.2013).
  17. N. Gotz, Reframing NGOs: The Identity of an International Relations Non-Starter, "European Journal of International Relations" 2008, nr 14, s. 245.
  18. M.M. Betsill, E. Corell (red.), NGO Diplomacy. The Influence of Non-Governmental Organizations in International Emironmental Negotiations, Cambridge 2008, s. 4;
  19. M. Pietraś, K. Piórko, Podmioty transnarodowe, w: M. Pietraś (red.), Międzynarodowe stosunki polityczne. Lublin 2006, s. 142-143.
  20. S. Charnovitz, Non-Governmental Organizations and International Law, "The American Journal of International Law" 2006, nr 2, s. 348-372;
  21. R.H. Ben-Ari, The Legał Status of International Non-Governmental Organizations: Analysis of Past and Present Initiatives (1912-2012), Leiden-Boston 2013;
  22. I. Rossi, Legał Status of Non-Governmental Organizations in International Law, Antwerp 2010.
  23. Ch. Bakker, L. Vierucci, Introduction: a Normative or Pragmatic Definitions of NGOs?, w: M. Dupuy, L. Vierucci (red.), NGOs in International Law: Efficiency in F!exibility, Cheltenham 2008, s. 2-7.
  24. O.J. Sending, I.B. Neumann, Governance to Governmentality: Analyzing NGOs, States, and Power, "International Studies Quarterly" 2006, nr 50, s. 651-672.
  25. J. Tallberg, Transnational Access to International Institutions: Three Approaches, w: Ch. Jonsson, J. Tallberg (red.), Transnational Actors in Global Governance, Basingstoke 2010, s. 50-55.
  26. M. Finger, NGOs and Transformation: Beyond Social Movement Theory, w: T. Princen, M. Finger (red.), Emńronmental NGOs in World Politics. Linking the Local and the Global, London 1994, s. 33-35;
  27. J. Steffek, P. Nanz, Emerging Patterns of Civil Society Participation in Global and European Govemance, w: J. Steffek, C. Kissling, P. Nanz (red.), Cml Society Participation in European and Global Govemance. A Cure for the Democratic Deficifl, Basingstoke 2010, s. 8.
  28. R. Grant, The Democratization of Diplomacy: Negotiating With the Internet, Oxford Internet Institute, "Research Report" 2004, nr 5, s. 20-25.
  29. M. Zachara, Postrzeganie stosunków międzynarodowych przez pryzmat zarządzania globalnego, "Stosunki Międzynarodowe" 2011, t. 43, nr 1-2, s. 61-80.
  30. R. Thakur, Mediation, Independent Actors and New Diptomacy, www.cmi.fi/files/annualsemi- nar2007_thakur.pdf (10.11.2010).
  31. B. White, Diptomacy, w: J. Bayliss, S. Smith (red.), The Globalization of World Potitics: An Intro- duction to International Relations, Oxford 2005, s. 400.
  32. www.un.org/esa/coordination/ngo (10.09.2013).
  33. Karta Narodów Zjednoczonych, http://www.unic.un.org.pl/dokumenty/karta_onz.php (24.08.2013).
  34. P. van den Bossche, Regulatory Legitimacy of the Role of NGOs in Global Governance: Legał Status and Accreditation, w: A. Vedder (red.), NGO Involvement in Informational Governance Policy. Sources of Legitimacy, Leiden-Boston 2007, s. 135-173.
  35. List of Non-Governmental Organizations in Consultative Status with the Economic and Social Council as of 1 September 2012, http://csonet.org/content/documents/E2012INF6.pdf (11.09.2013).
  36. J. Leininger, Reforma ONZ - szanse na odnowienie udziału społeczeństwa obywatelskiego? Przegląd istniejących możliwości udziału organizacji pozarządowych w pracach Organizacji Narodów Zjednoczonych i perspektywy na przyszłość, "Global Issue Papers" 2006, nr 21, Fundacja im. Heinricha Boella w Polsce, s. 10.
  37. We the Peoples: Civil Society, the United Nations and Global Governance. Report of the Panel of Eminent Persons on United Nations-CiviI Society Relations, UN-Dok. A/58/817 z 11 czerwca 2004 r., http://www.im.org/ga/58 (13.09.2013).
  38. P. Willets, The Cardoso Report on the UN and Civil Society: Functionalism, Global Corporatism or Global Democracy?, "Global Governance" 2006, nr 12, s. 305-324.
  39. Resolution Res (2003) on Participatory Status for International Non-Governmental Organisations With the Council of Europe z 19 listopada 2003 r., http://www.coe.int/t/ngo/Articles/Resolution_2003_8_ en.asp (11.09.2013).
  40. Resolution Res (2005)47 on Committees and Subordinate Bodies, Their Terms of Reference and Working Methods z 14 grudnia 2005 r., https://wcd.coe.int/ViewDoc.jsp?id=949103 (11.09.2012).
  41. A.F. Cooper, Tests of Global Governance. Canadian Diplomacy and United Nations World Conferences, Tokyo-New York 2004, s. 33-39.
  42. B.E. Brown, What Is the New Diplomacy?, "American Foreign Policy Interests" 2001, nr 23, s. 8.
  43. M. Pietraś, Problemy ekologiczne, w: M. Pietraś (red.), Międzynarodowe stosunki polityczne. Lublin 2006, s. 454-458.
  44. Agenda 21, w: Dokumenty końcowe konferencji Narodów Zjednoczonych "Środowisko i rozwój". Warszawa 1993.
  45. R. McRae, D. Hubert (red.), Humań Security and the New Dipiomacy. Protecting People, Promoting Peace, Montreal-London, bdw.
  46. M.A. Cameron, Global Civil Society and the Ottawa Process: Lessons firom the Movement to Ban Anti-personal Mines, w: A.F. Cooper, J. English, R. Thakur (red.), Enhancing Global Governance. Towards a New Diplomacy?, Tokyo-New York 2002, s. 69-89;
  47. J. Davis, The Campaign to Ban Landmines: Public Dipiomacy, Middle Power Leadership and an Unconventional Negotiating Process, www.jha.ac/articles/al34. htm (17.10.2010).
  48. S.J. Kobrin, The MAI and the Clash of Globalization, "Foreign Policy" jesień 1998 r., s. 97-109.
  49. http://www.kimberleyprocess.com (21.04.2012).
  50. http://controlarms.org/en/about-controlarms (22.08.2013).
  51. D. Hubert, The Landmine Ban: A Case Study in Humanitarian Advocacy, "Occasional Papers" 2000, nr 42.
  52. M. Symonides, J. Symonides, Wkład organizacji pozarządowych w promocję i ochronę praw człowieka, "Stosunki Międzynarodowe" 2004, t. 29, nr 1-2, s. 15-17.
  53. M. Pianta, Parallel Summits of Global Civil Society, w: H. Anheier, M. Glasius, M. Kaldor (red.), Global Civil Society 2001, Oxford 2001, s. 185-186.
  54. J. Steffek, Explaining Patterns of Transnational Participation: The Role of Policy Fields, w: Ch. Jónsson, J. Tallberg (red.), Transnational Actors in Global Governance, s. 67-87.
  55. A.F. Cooper, B. Hocking, Governments, Non-Governmental Organisations and the Recalibration of Diplomacy, "Global Society" 2000, nr 3, s. 370-375.
  56. E. Corell, M. Betsill, Analytical Framework: Assessing the Influence ofNGO Diplomats, w: M.M. Betsill, E. Corell (red.), NGO Diplomacy..., s. 34.
  57. K.R. Rutherford, Non- -Governmental Organisations and International Politics in the Twenty-First Century, "American Foreign Policy Interests" 2001, t. 23, nr 1, s. 26.
  58. J. Williams, Politics Unusual: A Different Model of International Cooperation, "Harvard International Review" 2000, nr 3;
  59. S.D. Goose, J. Williams, The Campaign to Ban AntipersonnelLandmines: Potential Lessons, w: R. Matthew, B. McDonald, K. Rutheford (red.), Landmines and Humań Security: International Politics and War s Hidden Legacy, Albany 2004, s. 239-250.
  60. H. Anheiner, M. Glasius, M. Kaldor, Introducing Global Cml Society, "The Yearbook of Global Civil Society" 2001, s. 17.
  61. E. Peruzzotti, Democratic Credentials or Bridging Mechanisms? Constituents, Representa- tives, and the Dual Politics of Democratic Representation, w: E. Erman, A. Uhlins (red.), Legitimacy Beyond the State? Re-examining the Democratic Credentials of Transnational Actors, Basingstoke 2010, s. 153-172.
  62. T. Briihl, Representing the People? NGOs in International Negotiations, w: J. Steffek, K. Hahn (red.), Eraluating Transnational NGOs Legitimacy, Accountability, Representation, Basingstoke 2010, s. 181-196.
  63. A. Hudson, Making the Connection. Legitimacy Claims, Legitimacy Chains and Northern NGOs'International Advocacy, w: D. Lewis, T. Wallace (red.), New Roles and Relevance: Development NGOs and the Challenge of Change, Bloomfield 2000, s. 89-97.
  64. S. Riordan, The New Diplomacy, Oxford 2002, s. 91-92.
  65. T. Macdonald, Global Stakeholder Democracy: Power and Representation Beyond Liberał States, Oxford 2008, s. 6.
  66. S. Wheatley, Democratic Governance Beyond the State: the Legitimacy ofNon-state Actors as Standard Setters, w: A. Peters, L. Koechlin, T. Forster, G.F. Zinkemagel (red.), Non-state Actors as Standard Setters, Cambridge 2009, s. 215-239.
  67. H. Kovach, Addressing Accountability at the Global Level: The Challenges Facing International NGOs, w: L. Jordan, P. van Tuijl (red.), NGO Accountability: Politics, Principles and Innovations, London 2006, s. 201.
  68. A. Ebrahim, Accountability, w: H.K. Anheier, S. Toepler (red.), International Encyclopedia of Cml Society, New York 2010, s. 3-10.
  69. L. Jordan, P. van Tuijl, Political Responsibility in Transnational NGO Advocacy, "World Development" 2000, nr 12, s. 2051-2065.
  70. R.W. Grant, R.O. Keohane, Accountability and Abuses of Power in World Politics, "American Political Science Review" 2005, nr 1, s. 37.
  71. A. Najarn, NGO Accountability: A Conceptual Framework, "Development Policy Review" 1996, nr 4, s. 339-354.
  72. http://www.icbl.org/index. php/icbl/Treaty/MBT/Treaty-Text-in-Many-Languages/English (18.09.2013).
  73. http://www.icc-cpi.int/en_menus/asp/states%20parties/Pages/the%20states%20 parties%20to%20the%20rome%20statute.aspx (18.09.2013).
  74. M. Pietraś, Przestrzeń transnarodowa jako poziom analizy w nauce o stosunkach międzynarodowych, w: E. Haliżak, M. Pietras (red.), Poziomy analizy stosunków międzynarodowych, t. 1, Warszawa 2013, s. 129-169.
  75. J.R. Kelley, The New Diplomacy: Evolution of a Revolution, "Diplomacy and Statecraft" 2010, nr 2, s. 286-305.
  76. B. Surmacz, Kto jest dziś dyplomatą, w: B. Surmacz (red.), Nowe oblicza dyplomacji. Lublin 2013, s. 21-42.
  77. J. Rybczyńska, Dyplomacja praw człowieka jako obszar działań międzynarodowych organizacji pozarządowych, w: B. Dziemidok-Olszewska, W. Sokół, T. Bichta (red.), W kręgu nauki o państwie, prawie i polityce. Księga dedykowana profesorowi Markowi Żmigrodzkiemu, Lublin 2012, s. 797-806.
  78. T. Princen, NGOs: Creating a Niche in Emironmental Diplomacy, w: T. Princen, M. Finger (red.), Emńronmentał NGOs in World Połitics: Linking the Local and the Global, London 1994, s. 42.
  79. S. Ahmed, D.M. Potter, NGOs in International Politics, Bloomfield 2006, s. 57.
  80. A. Wendt, Społeczna teoria stosunków międzynarodowych. Warszawa 2008
  81. P.J. Simmons, Learning to Live With NGOs, "Foreign Policy" jesień 1998 r., s. 82-96.
  82. R. Langhorne, Current Developments in Diplomacy: Who Are the Diplomats Now, "Diplomacy and Statecraft" 1997, nr 2, s. 12.
  83. D. Tussie, M.P Riggirozzi, Pressing Ahead With New Procedures for Old Machinery: Global Governance and Civil Society, w: V. Rittberger (red.), Global Governance and the United Nations System, Tokyo-New York-Paris 2001, s. 158-177.
  84. R. Langhorne, History and the Evolution of Diplomacy, w: J. Kurbalija (red.), Modem Diplomacy, Valetta 1998, s. 158.
  85. J. Kleiner, Diplomatic Practice. Between Tradition andInnovation, Singapore-London 2010, s. 25. 86
Cytowane przez
Pokaż
ISSN
0209-0961
Język
pol
Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Google+ Udostępnij na Pinterest Udostępnij na LinkedIn Wyślij znajomemu