BazEkon - Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

BazEkon home page

Meny główne

Autor
Księżopolski Krzysztof Michał
Tytuł
Unia Europejska i ChRL w międzynarodowej polityce ochrony klimatu
The European Union and the People's Republic of China in International Climate Protection Policy
Źródło
Stosunki Międzynarodowe, 2013, t. 47, nr 1, s. 147-165, tab., bibliogr. 38 poz.
International Relations
Słowa kluczowe
Zmiany klimatyczne, Prawo międzynarodowe, Ochrona powietrza atmosferycznego, Prewencyjna ochrona środowiska, Globalna polityka ekologiczna, Międzynarodowa współpraca ekologiczna, Międzynarodowe konwencje ekologiczne, Polityka ekologiczna, Polityka ekologiczna państwa, Polityka ekologiczna UE, Polityka międzynarodowa
Climate change, International law, Protection of air, Preventive environmental protection, Global environmental policies, International ecological cooperation, International environmental conventions, Ecological politics, State ecological policy, EU environmental policy, International politics
Uwagi
summ.
Firma/Organizacja
Unia Europejska (UE)
European Union (EU)
Kraj/Region
Chiny
China
Abstrakt
Unia Europejska jest uznawana za lidera międzynarodowej polityki ochrony klimatu, a ChRL za państwo ją blokujące. Efektem prowadzonej przez państwa międzynarodowej polityki ochrony klimatu jest powstanie i funkcjonowanie międzynarodowego reżimu ochrony klimatu. Międzynarodowa polityka ochrony klimatu to działania o charakterze politycznym i prawnym podejmowane przez państwa na forum międzynarodowym dotyczące ochrony klimatu. Natomiast międzynarodowy reżim ochrony klimatu to zespół regulacji prawnych - zobowiązań i deklaracji, instytucji regulujących działania państw w zakresie ochrony klimatu, a także dalszych porozumień tworzących pewien porządek międzynarodowy. W znaczeniu wąskim reżim stanowi Ramowa Konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (United Nations Framework Convention on Climate Change, UNFCCC) oraz Protokół z Ki oto wraz z jego mechanizmami. W ujęciu szerokim to również uzgodnienia polityczne, które prowadzą do późniejszych porozumień o charakterze prawnym, rozwijające reżim w znaczeniu wąskim. Wprowadzanie międzynarodowego reżimu ochrony klimatu, czyli regulacji chroniących klimat, powoduje skutki: ekonomiczne, polityczne i społeczne, a ich skala często zniechęca państwa do podejmowania wiążących prawnie zobowiązań. Celem opracowania jest pokazanie różnorodnych uwarunkowań, wpływających na decyzje dwóch najważniejszych graczy w międzynarodowej polityce ochrony klimatu - Unii Europejskiej i ChRL, a następnie na tej podstawie podanie prognozy przyszłych efektów Konferencji Państw-Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, która odbędzie się w 2013 r. w Warszawie (COP 19). Wybór Unii Europejskiej oraz ChRL wynika z zajmowania przez nie przeciwstawnych stanowisk dotyczących przeciwdziałania zmianom klimatu, w tym sensie ich polityka w istotny sposób wpływa na kształt regulacji, tworzących międzynarodowy reżim ochrony klimatu. (fragment tekstu)

The article discusses the policy of the European Union and the People's Republic of China on climate protection. The author presents conditioning of the European Union policy, including the threats resulting from the climate change, economic interests, and pressures of the civil society reflected in activities of the non-governmental organizations and other forms of social expressions. Furthermore, he touches on the European Union's efforts in this field, which led to its recognition as the world leader working in favour of climate protection. Next, the author focuses on the policy of the People's Republic of China on climate protection and points out the fact that taking into consideration the present stage of building the international climate protection regime, this country pays attention mainly to economic interest, and does not attach importance to the impact of climate changes to security. It has been indicated that the skilful policy carried out by the European Union and the changes in the world geography of emissions lead to weakening the position of the People's Republic of China as the representative of the South states. In conclusion, the author claims that a perspective of new regulations and implementing the global climate protection regime based on establishing the emission level is very difficult for execution, and one should not expect the breakthrough at the Conference of the Parties (COP) 19, which will be held in Warsaw. (original abstract)
Dostępne w
Biblioteka Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu
Bibliografia
Pokaż
  1. K.M. Księżopolski, Międzynarodowe problemy ekologiczne. Wybór dokumentów. Warszawa 2007, s. 245.
  2. N. Stern (red.), The Economics of Climate Change. Stern Review, Cambridge 2007.
  3. G.H. Brundtland, Nasza Wspólna Przyszłość, Raport Światowej Komisji do spraw Środowiska i Rozwoju, Warszawa 1991;
  4. R. Ulmana, Redefining Security, International Security, MIT Summer 1983, s. 129-153;
  5. Z. Myers, The Environmental Dimension to Security Issues, "The Environmentalism" 1986, nr 6, s. 251-257.
  6. UN DATABASE (25.07.2012).
  7. L.E. Svensson, Combating Climate Change. A Transatlantic Approach to Common Solutions, Paperback 2008, s. 92.
  8. K.M. Księżopolski, Problemy bezpieczeństwa wewnętrznego i bezpieczeństwa międzynarodowego. Warszawa 2009 s. 59-92.
  9. The IPCC First Assessment Report.
  10. J.T. Houghton, G.J. Jenkins, J.J. Ephraums, Climate Change. The IPCC Scientific Assessment, Cambridge 1990, s. 353-358.
  11. Council Resolution of21 June 1989 on the greenhouse effect and the Community, "Official Journal" C 183, 20/07/1989, P. 0004-0005.
  12. Declaration by the Earopean Council on the Environmental Imperative, "The Bulletin European Commission" 1990, nr 6, 17.
  13. Decyzja Rady z 15 grudnia 1995 r. dotycząca zawarcia Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, "Dziennik Urzędowy Wspólnot Europejskich" L 33/11 z 7 lutego 1994 r., s. 167-168.
  14. Decyzja Rady z 25 kwietnia 2002 r. dotycząca zatwierdzenia przez Wspólnotę Europejską Protokołu z Kioto do Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu i wspólnej realizacji wynikających z niego zobowiązań, "Dziennik Urzędowy Wspólnot Europejskich" 2002/358/WE, L 130/1 z 15 maja 2002 r., s. 24-26.
  15. Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego nt. Stworzenie światowego sojuszu na rzecz przeciwdziałania zmianom klimatycznym pomiędzy Unią Europejską a ubogimi krajami rozwijającymi się, najbardziej narażonymi na skutki zmian klimatycznych, Bruksela, 18.9.2007,
  16. KOM(2007) 540 wersja ostateczna.
  17. NDRC Vice Chairman Puts Forward Three Point Proposal on Climate Change, Xinhuas, 12.12.2008;
  18. China Calls for Deeper Co2 Cuts by Rich Nations, "China Daily" z 13 maja 2009 r.;
  19. China Gets Tough on Climate Change Talks, "Financial Times" z 13 lipca 2009 r.;
  20. Copenhagen Climate Change Summit Review, "Financial Times" z 23 grudnia 2009 r.
  21. Selection of the Host Country of the Fund - GCF/B.01-12/09, 03.08.2012.
  22. Canada PuIIs Out of Kyoto Protocol, "CBC News" z 12 grudnia 2011 r.
  23. http://imfccc.int/meetings/doha_nov_2012/meeting/6815.php#decisions (05.12.2012).
  24. S. Solomon, D. Qin, M. Manning, Z. Chen, M. Marąuis, K.B. Averyt, M. Tignor, H.L. Miller (red.), Contribution of Working Group I to the Fourth Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change, Cambridge 2007, s. 370-371.
  25. Human Development Report 2007/2008 Fighting Climate Change: Human Solidarity in a Divided World, UNDP 2007, s. 96-97.
  26. International Energy Agency, World Energy Outlook 2011, s. 592-595.
  27. D. Heim, Climate-change Policy: Why has so Little been Achieved?, w: D. Heim, C. Hepburn (red.), The Economics and the Politics of Climate Change, Oxford 2009, s. 10-11.
  28. J.I. Lewis, China's Strategic Priorities in International Climate Change Negotiations, w: The Washington Quarterly, 2007-2008, s. 165.
  29. Wypowiedź: Yu Qingtai, China Vows to Tackle Climate Change, "Xinhua" z 21 września 2007 r.;
  30. South Korea to Announce Emissions Cut Target before Year End, "Xinhua" z 24 września 2009 r.;
  31. South Korea Promises 4% Emissions Cut, "Financial Times" z 18 listopada 2009 r.
  32. K. Hallding, H. Guoyi, M. Olsson, China's Climate and Energy-security Dilemma: Shaping a New Path of Economic Growth, "Journal of Current Chinese Affairs", Hamburg 2009, nr 38, s. 122.
  33. E.S. Medeiros, China's International Behaviors. Activism, Opportunism, and Diversification, RAND 2009, s. 57-59.
  34. W. Yanjia, Energy Security and Climate Change Issues in China, 2010, http://nautilus.org/wp-content/uploads/2011/12/Energy_Security_and_Climate_Change_Issues_in_China.pdf (04.06.2012).
  35. Wypowiedź Deng Xiaopinga podczas wizyty w Japonii 22-29 października 1978 r. na konferencji prasowej dotyczącej wysp Senkaku, "BBC Summary of World Broadcasts" z 1 lipca 1979 r.
  36. International Energy Agency World Energy Outlook, 2011, s. 382.
  37. http://www.copl8.qa/en-us/news/singlestory.aspx?id=297 (14.02.2013).
  38. M.P. Vandenbergh, Climate Change. The China Problem, "Southern California Law Review" 2007- -2008, nr 81, s. 905.
Cytowane przez
Pokaż
ISSN
0209-0961
Język
pol
Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Google+ Udostępnij na Pinterest Udostępnij na LinkedIn Wyślij znajomemu