BazEkon - Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

BazEkon home page

Meny główne

Autor
Parzymies Stanisław (Uniwersytet Warszawski)
Tytuł
Aspekty wewnętrzne i międzynarodowe ,,arabskiej wiosny''
Internal and international aspects of the "Arab Spring"
Źródło
Stosunki Międzynarodowe, 2011, t. 44, nr 3/4, s. 35-71, bibliogr. 106 poz.
International Relations
Słowa kluczowe
Rewolucja, Ustrój polityczny, Stosunki międzynarodowe, Arabska Wiosna, Konflikty międzynarodowe, Samobójstwa
Revolution, Political system, International relations, Arab Spring, International conflicts, Suicides
Uwagi
summ.
Kraj/Region
Afryka Północna, Tunezja, Egipt, Syria, Libia, Bliski Wschód
North Africa, Tunisia, Egypt, Syria, Libya, Middle East
Abstrakt
W połowie grudnia 2010 r. w niewielkim tunezyjskim mieście Sidi Buzid samobójcza śmierć w wyniku samospalenia młodego człowieka, pozbawionego środków do życia, stała się iskrą, która wznieciła płomień rewolty, obejmujący początkowo tylko ten zacofany region tunezyjski, następnie stopniowo całą Tunezję, by na zasadzie efektu domina rozszerzyć się na wszystkie kraje arabskie Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu. To, że samobójstwo Mohammeda Buaziziego spowodowało taki efekt dowodzi, iż ludzie byli gotowi do konfrontacji i że ich niezadowolenie narastało latami. Ich sprzeciw był spontaniczny, autentyczny i masowy. Nie był z góry zaplanowany i odgórnie kierowany. Ta rewolta o podłożu socjalnym dokonała się, a można nawet powiedzieć, że się jeszcze dokonuje po raz pierwszy na tak wielką skalę w świecie arabskim. Narody arabskie były w awangardzie procesu dekolonizacji, obalały też u siebie monarchie, jak w: Egipcie w 1952 r., Tunezji w 1957 r., Iraku w 1958 r., Libii w 1969 r. i w Jemenie w 1970 r., ale nigdy nie zdobyły się na rewolucję społeczną, ani nie zbudowały demokracji. Jest rzeczą interesującą, że rewolta młodzieży arabskiej, ponieważ ten generacyjny aspekt tej rewolty zasługuje na podkreślenie, rozpoczęła się w Tunezji, od lat najbardziej otwartym na świat i wpływy zachodnie kraju muzułmańskim. W następstwie fali społecznego sprzeciwu region Morza Śródziemnego, będący tradycyjnie obszarem napięć i konfliktów międzynarodowych, stał się po raz kolejny centralnym elementem łuku kryzysowego, rozpiętego między Oceanem Atlantyckim i Oceanem Indyjskim, tym razem z przyczyn wewnętrznych. Świat z tym większą uwagą obserwuje wszelkie napięcia i konflikty w tym regionie, ponieważ to stąd pochodzi 36% światowej produkcji ropy naftowej.

The folk revolt, which broke out in Tunisia in December 2011, subsequently engulfed also all Arab countries of North Africa and the Middle East by the domino effect. The Arab revolt is first of all a protest against social inequalities, poverty, high prices, unemployment, bureaucracy, corruption, nepotism, lack of economic and political liberties, violation of human rights. Before the revolt broke out, it had been convenient for superpowers to cooperate with authoritarian regimes, which guaranteed stability in the region, secured against fundamentalists, ensured favourable investing conditions. In Tunisia and Egypt the presidents were deposed but the basic structures of both the regimes have remained intact to a significant extent. Libya and Syria, in turn, are countries where the dictators decided to stay in power at all costs, by force. The crucial role in bringing the regime to the collapse in Libya was played by the NATO intervention. In Syria the president El. Assad has been still imposing repressive measures against the opposition despite being condemned by the "international community". In its current conditionality policy the EU demands that the Arab countries periodically hold free elections, and respect freedom of association, freedom of speech and press, court independence, reforms of police and army, as well as combat corruption. The issue of recognising Palestine as a state is a significant problem in the EU relations with Arab countries. The Polish presidency in the EU makes efforts to ensure that the "Arab Spring" takes advantage of the experience of the "Autumn of Nations" which took place in Central Europe over 20 years ago. It is rather unlikely that Arab countries become fully democratic within the next several years, although the direction of the changes seems to be irreversible. However, it cannot be excluded that Islamic parties will win the democratic elections in Tunisia and Egypt and subsequently in other Arab countries, which may mean the increase of the threat of violence and terrorism in the region where Al-Qaida remains active. The political changes in Arab countries will have major geopolitical consequences, the scope and significance of which are difficult to foresee for these countries and for the EU and NATO interests. (original abstract)
Dostępne w
Biblioteka Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu
Bibliografia
Pokaż
  1. "Le Monde" z 26 lutego 2011 r.
  2. http:/www.voltairenet.org.Intervention-d-Alain Juppe au colloque Printemps arabe.
  3. A. Balcer, Jaśminowa demokracja (Policy Paper), http://Waldek-myst.blog.onet.pl/2,I-D422159931,index.html
  4. A. El-Maaytah, O mitach i legendach ,Orientu", "Stosunki Międzynarodowe" 2011, nr 71-72
  5. A. Dzisiów-Szuszkiewicz, "Arabska wiosna" - przyczyny, przebieg, prognoza, "Bezpieczeństwo Narodowe" II-2011, nr 18.
  6. "Réalités" 2009, nr 1218
  7. Défense et sécurité nationale. Le Livre blanc, Paris 2008.
  8. UNDP: Arab Human Development Report, z 24 grudnia 2004 r.
  9. Déclaration de Tripoli après le 3ème sommet Afrique-UE, 29/30 Novembre 2010, s. 2, http://www.africa-eu-partnership.org/fr/node/1683 (01.12.2010).
  10. "Le Monde" z 1 marca 2011 r.
  11. J. Goytisolo, Les "indignés" du Maroc, "Le Nouvel Observateur" z 7 lipca 2011 r.
  12. The Arab awakening. Revolution spinning in the wind, "The Economist" z 16 lipca 2011 r.
  13. Z. Hesova, Arabské dny hnévu, "Mezinârodni politika" 2011, nr 6
  14. K. Kubiak, Źródła ludowego gniewu, "Raport. Wojsko. Technika. Obronność" 2011, nr 2
  15. "Gazeta Wyborcza" z 12 września 2011 r.
  16. Premiers oranges sur le "printemps arabe ", "Le Monde" z 10 maja 2011 r.
  17. "Time" z 18 lipca 2011 r.;
  18. "Gazeta Wyborcza" z 8 sierpnia 2011 r.
  19. "Gazeta Wyborcza" z 8 sierpnia 2011 r.
  20. " Le Monde" z 10 czerwca 2011 r.
  21. Post-revolutionary Tunisia. Moving ahead, "The Economist" z 16 lipca 2011 r.
  22. D. Shehata, The Fall of the Pharaoh. How Hojni Mubarak's Reign Came to an End, "Foreign Affairs'" z maja-czerwca 2011 r., s. 32.
  23. "Le Nouvel Observateur" z 7 lipca 2011 r.
  24. "Guardian" z 4 lutego 2011 r.
  25. "Le Monde" z 10 lipca 2011 r.
  26. "Le Nouvel Observateur" z 7 lipca 2011 r.;
  27. "Polityka" z 13-19 lipca 2011 r.
  28. "Gazeta Wyborcza" z 4 lipca 2011 r.
  29. A. Ounaïes, Le grand chantier de l'aggiornamento arabe, "Revue Défense Nationale" z kwietnia 2011 r
  30. "Le Monde" z 26 lutego 2011 r.
  31. Polska Agencja Prasowa, 30 sierpnia 2011 r.
  32. S. El-Fikri, Le système politique lybien, za: "Les Echos" z 25-26 lutego 2011 r.
  33. "Le Monde" z 25 marca 2011 r.
  34. "Le Figaro" z 28 czerwca 2011 r.
  35. D. Goler, M. Jopp, L'Allemagne, la Libye et l'Union européenne, "Politique étrangère" 2011, nr 2, s. 417-428.
  36. Security Council, Resolution 1973 (2011), S/Res/1973;
  37. "Le Monde" z 24 marca 2011 r.
  38. "Le Monde" z 25 marca 2011 r.
  39. "Le Monde" z 24 marca 2011 r.
  40. Państwa BRIC przeciwko interwencji NATO w Libii, http:/mercurius.myslpolska.pl/2011/04/panstwa=bric-przeciw-interwencji-natow-libii/.
  41. "Le Monde" z 3 czerwca 2011 r.
  42. "Le Figaro" z 26 czerwca 2011 r.
  43. R. Bierzanek, Wojna a prawo międzynarodowe, Warszawa 1982.
  44. "Gazeta Wyborcza" z 5 i 17 lipca 2011 r.
  45. IAR z 4 lipca 2011 r.
  46. "Le Monde" z 7 lipca 2011 r.
  47. E. Denécé, Les problèmes ne font que commencer, 29.08.2011, http://www.lemonde.fr./idees/ .
  48. "Gazeta Wyborcza" z 1 sierpnia 2001 r.;
  49. "Le Monde" z 2 sierpnia 2011 r.
  50. "Le Figaro" z 28 czerwca 2011 r.
  51. "Les Echos" z 25-26 lutego 2011 r.;
  52. Al. Qaida Au Maghreb islamique. La tentation saharienne, "RAMSES 2011", IFRI, Paris, 2010
  53. "Gazeta Wyborcza" z 16-17 lipca 2011 r.
  54. "Time" z 18 lipca 2011 r.
  55. "Gazeta Wyborcza" z 27 lipca 2011 r.
  56. "Gazeta Wyborcza" z 30-31 lipca 2011 r.
  57. "Gazeta Wyborcza" z 2 sierpnia 2011 r.
  58. "Le Nouvel Observateur" z 7 lipca 2011 r.
  59. "Le Monde" z 20 lipca 2011 r.
  60. N. Guibert, Les signes de l'étouffement du régime de Kadhafi. Le guide libyen ne tient que par la terreur. Le spectre de la partition s'éloigne, "Le Monde" z 18 czerwca 2011 r.
  61. War in Libya. Closing in on Tripoli, "The Economist"z 16 lipca 2011 r.
  62. M. Ouannès, Le sort du pays est aux mains des tribus, "Le Figaro" z 26-27 lutego 2011 r.
  63. "Le Nouvel Observateur" z 7 lipca 011 r.
  64. "Gazeta Wyborcza" z 11-12 lipca 2009 r.
  65. "La Tribune" z 2 września 2011 r.
  66. "Le Figaro" z 29 czerwca 2011 r.
  67. RIA Novosti z 30 czerwca 2011 r.,
  68. Reuters z 30 czerwca 2011 r.
  69. "Tygodnik BBN" 2011, nr 40.
  70. "La Tribune" z 2 września 2011 r.
  71. Libie. Le CNT juge que la bataille contre le régime Kadafi n'a pas encore été gagné, "Le Monde" z 10 września 2011 r.
  72. Gilles Paris: Syrie: la vaine quête d'un ennemi idéal par Bachar Al-Assad, "Le Monde" 18 czerwca 2011 r
  73. "Le Monde" z 10 lipca 2011 r.
  74. "The Economist" z 16 lipca 2011 r.
  75. "Gazeta Wyborcza" z 18 lipca 2011 r.
  76. "Midi Libre" z 1 sierpnia 2011 r.
  77. " Gazeta Wyborcza" z 3 sierpnia 2011 r.; "Le Monde" z 2 sierpnia 2011 r.
  78. "Gazeta Wyborcza" z 7 lipca 2011 r.
  79. "Gazeta Wyborcza" z 8 sierpnia 2011 r.
  80. "Gazeta Wyborcza" z 5 sierpnia 2011 r.
  81. "Le Monde" z 10 września 2011 r.
  82. O. Beranek, Jemen - odchâzeni tanecnika na hlavâch hadü, "Mezinârodni Politika" 2011, nr 6, s. 7.
  83. "Gazeta Wyborcza" z 8 lipca 2011 r.
  84. "Gazeta Wyborcza" z 9-10 lipca 2011 r.
  85. Le Conseil de securité préoccupé par la détériration de la situation au Yémen, "Centre d'actualité de l'ONU", http://wwwupdate.un.org/apps/newsFr/storyF.asp?NewsID=26037 (14.09.2011).
  86. K. Kubiak, Starcia - Bahrajn, "Raport. Wojsko. Technika. Obronność" z kwietnia 2011 r
  87. "Gazeta Wyborcza" z 4 lipca 2011 r.
  88. "Gazeta Wyborcza" z 2 sierpnia 2011 r.
  89. G. Steinberg, Al. Qaida, 2011, "Politique étrangère" 2011, nr 2, s. 267-279.
  90. R. Aliboni, Union pour la Méditerranée. Le Potentiel de l'acquis de Barcelone, ISS Rapport, Novembre 2008, nr 3
  91. En Europe, la triste réalité du chacun pour soi, "Le Monde" z 14 maja 2011 r.
  92. "Le Monde" z 1 marca 2011 r.
  93. A. Juppé, L. Schweitzer, La France et l'Europe dans le monde. Livre blanc sur la politique étrangère et européenne de la France. 2008-2020, Paris 2008
  94. D. Jankowski, Po "arabskiej wiośnie"-"zima" dla europejskiej obrony?, "Bezpieczeństwo Narodowe", II-2011, nr 18.
  95. Les Vingt-Sept adapter leur politique de voisinage, "Le Monde" z 27 maja 2011 r.
  96. Le G-8 lance un partenariat pour soutenir l'élan démocratique dans les pays arabes, "Le Monde" z 28 maja 2011 r.
  97. M. Ortega, Conclusions: peace lies in their hands, w: M. Ortega (red.), The European Union and the Crisis in the Middle East, "Chaillot Paper" 62, Paris 2011, s. 52.
  98. "Le Monde" z 28 maja 2011 r.
  99. http://www. michaeltheurer.eu/Press/MEPLetter.
  100. "Polityka" 2011, nr 34.
  101. "Gazeta Wyborcza" z 3 sierpnia 2011 r.
  102. "Gazeta Wyborcza" z 19 lipca 2011 r. i z 27 lipca 2011 r.
  103. M. Ostrowski, P. Świeboda, My, prezydenci, "Polityka" z 15-20 czerwca 2011 r.
  104. MSZ RP: Oświadczenie w sprawie wydarzeń w Syrii, 2011.07.31, www.msz.gov.pl/index.php?document=44592
  105. "Gazeta Wyborcza" z 28 lipca 2011 r.
  106. "The Economist" z 16 lipca 2011 r.
Cytowane przez
Pokaż
ISSN
0209-0961
Język
pol
Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Google+ Udostępnij na Pinterest Udostępnij na LinkedIn Wyślij znajomemu