BazEkon - Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

BazEkon home page

Meny główne

Autor
Bucoń Paweł (Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II w Lublinie, Polska), Starobrat Marta
Tytuł
Okazanie jako czynność procesowo - kryminalistyczna
Identification Parade as Procedural act in Criminal Proceedings
Źródło
Przegląd Prawno-Ekonomiczny, 2011, nr 17, s. 5-15, bibliogr. 42 poz.
Słowa kluczowe
Prawo karne
Criminal Law
Uwagi
streszcz., summ.
Abstrakt
Niniejszy artykuł porusza problematykę okazania jako jedną z najstarszych metod identyfikacji stosowanych na podstawie śladów pamięciowych w procesie karnym. Okazanie jest przykładem silnego powiązania procesu karnego i kryminalistyki, gdyż jest to czynność o dualnym charakterze, łącząca w sobie elementy kryminalistyczne i procesowe. Okazanie zaliczane jest do szczególnych form przesłuchania i jako czynność niepowtarzalna, wykorzystywane jest przez sąd w warunkach pośredniości. Autorzy artykułu zauważają, że uregulowania dotyczące okazania w polskiej procedurze karnej są niewystarczające pod względem zakresu, jak i precyzji unormowań. W tym stanie rzeczy upatrują przyczyny uchybień w praktyce stosowania okazania w prowadzonych postępowaniach karnych, które wpływają na pomniejszenie wartości tego dowodu w toku późniejszego rozpoznawania sprawy przez sąd. (abstrakt oryginalny)

This article approaches the issue of identification parade as one of the oldest methods of identification based on memory-traces, in use during criminal action. Identification parade is an example of the strong connection between criminal action and criminalistics as it is a dual-character process, combining elements of criminalistics and criminal action. Identification parade is classified as a special form of cross-examination and as an unrepeatable process it is used by the court in cases of indirectness. Authors of the article point out that regulations concerning the identification parade during criminal action in Poland are insufficient not only in terms of scope, but also in terms of accuracy. It is in those facts that he seeks reasons behind the lapses in the practice of employing identification parade during criminal proceedings, which negatively influences the value of such testimony later during the cognizance of the case. (original abstract)
Dostępne w
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu
Pełny tekst
Pokaż
Bibliografia
Pokaż
  1. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2007, Nr 123, poz. 849 z późn. zm.).
  2. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 27 czerwca 2002 r., II AKa 201/02, OSA 2003, z. 6, poz. 56.
  3. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 maja 2004 r., V KK 22/04, OSNKW 2004, nr 7-8, poz. 72.
  4. Artc M., Ilustrowany słownik języka polskiego, Warszawa 1929.
  5. Cielecki W., Grochowski T., Okazanie jako czynność procesowa, Legionowo 2003.
  6. Cieślak M., Zagadnienia dowodowe w procesie karnym, Warszawa 1961, t. I .
  7. Czeczot Z., Kryminalistyczna problematyka osobowych środków dowodowych, Warszawa 1976.
  8. Gaberle A., Dowody w sądowym procesie karnym, Kraków 2007.
  9. Gruza E., Ocena wiarygodności zeznań świadka w procesie karnym. Problematyka kryminalistyczna, Kraków 2003.
  10. Gruza E., Okazanie. Problematyka kryminalistyczna, Toruń 1995.
  11. Grzegorczyk T., Udział obrońcy w dowodowych czynnościach postępowania przygotowawczego w świetle ustawy, Studia Kryminologiczne, Kryminalistyczne i Penitencjarne, Warszawa 1980, t. 11.
  12. Gurgul J., Okazanie osoby. Wartości i niebezpieczeństwa, Gazeta Sądowa i Penitencjarna 1971, nr 12.
  13. Gurgul J., Kilka uwag o okazaniu, Prokuratura i Prawo 2000, nr 5.
  14. Gutekunst W., Kryminalistyka - zarys systematycznego wykładu, Warszawa 1965.
  15. Hanausek T. , Kryminalistyczna taktyka w zakresie szczególnych form przesłuchania świadka, Wojskowy Przegląd Prawniczy 1970, nr 4.
  16. Hanausek T., Poradnik detektywa, Katowice 1993.
  17. Hanausek T., Kryminalistyka. Zarys wykładu, Kraków 2005.
  18. Hołyst B., Kryminalistyka, Warszawa 1981.
  19. Jarocki J., Kruszewski F., Uwagi na temat kontradyktoryjności postępowania przygotowawczego i aktywnego w nim udziału obrońcy, Palestra 1974, nr 8-9.
  20. Kalinowski S., Rozprawa główna w polskim procesie karnym, Warszawa 1974.
  21. Karczmarska D., Przyczynek do prawnoprocesowej systematyki okazań, Prokuratura i Prawo 1999, nr 7-8.
  22. Kędra E., Wybrane procesowe i kryminalistyczne aspekty okazania osób, Zeszyty Naukowe ASW 1981, nr 28.
  23. Kmiecik R., Rekognicja i konfrontacja w świetle założeń dowodu ścisłego, Nowe Prawo 1981, nr 5.
  24. Kmiecik R., Recenzja książki E. Gruzy: Okazanie. Problematyka kryminalistyczna, Toruń 1995, Przegląd Sądowy 1997, nr 9.
  25. Kołecki H., Identyfikacja kryminalistyczna, Zeszyty Naukowe ASW 1973, nr 1.
  26. Korniak M., Kilka uwag w kwestii okazania osób i rzeczy. Problematyka kryminalistyczno - procesowa, Nowa Kodyfikacja Prawa Karnego, t. XIX , Wrocław 2006.
  27. Kulicki M., Kryminalistyka, Toruń 1972.
  28. Kulicki M., Kryminalistyka, Toruń 1994.
  29. Kwieciński, Rekognicja - okazanie w celu rozpoznania, Wojskowy Przegląd Prawniczy 1998, nr 1-2.
  30. Linde S. B., Słownik języka polskiego, Ossolineum Lwów 1857.
  31. Lisiecki M., Okazanie w nowym kodeksie postępowania karnego, Prokuratura i Prawo 1998, nr 3.
  32. Mazur M., Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 1976.
  33. Piątkowski K., Kryminalistyczna problematyka okazania, Kraków 1977.
  34. Prusak F., Normatywne i pragmatyczne czynniki określające zakres udziału obrońcy w postępowaniu przygotowawczym, Palestra 1974, nr 6.
  35. Siewierski M., Tylman M., Olszewski M., Postępowanie karne w zarysie, Warszawa 1974.
  36. Szczepaniak S., Okazanie osoby. Pojęcie i cel oraz podstawy prawne, Służba MO 1970, nr 6.
  37. Szymczak M., Słownik Języka Polskiego, Warszawa 1988.
  38. Taracha A., Okazanie w celu rozpoznania, Problemy Praworządności 1979, nr 10.
  39. Urbańczyk S., Słownik staropolski, Ossolineum Wrocław, Warszawa, Kraków 1969.
  40. Waltoś S., Istota i zakres uprawnień podejrzanego i pokrzywdzonego oraz ich zastępców w niepowtarzalnych czynnościach śledczych i dochodźczych, Palestra 1969, nr 9.
  41. Wójcikiewicz J., Kryminalistyczna problematyka okazania osób, Warszawa 1988.
  42. Wójcikiewicz J., Identyfikacja na podstawie śladów pamięciowych. Okazanie, [w:] Kryminalistyka, pod red. J. Widackiego, Warszawa 1999
Cytowane przez
Pokaż
ISSN
1898-2166
Język
pol
Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Google+ Udostępnij na Pinterest Udostępnij na LinkedIn Wyślij znajomemu