BazEkon - Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

BazEkon home page

Meny główne

Autor
Żeligowski Michał (Uniwersytet Jagielloński w Krakowie, doktorant)
Tytuł
Nadmierne cierpienie jako granica dopuszczalności środków walki zbrojnej
Exaggerated suffering as the border of the admissibility of centres of the armed struggle
Źródło
Stosunki Międzynarodowe, 2008, t. 38, nr 3/4, s. 163-174, bibliogr. 9 poz.
International Relations
Słowa kluczowe
Konflikty zbrojne, Prawo międzynarodowe, Międzynarodowe prawo humanitarne
Armed conflicts, International law, International humanitarian law
Abstrakt
Truizmem byłoby twierdzenie, że konflikty zbrojne były, są i prawdopodobnie będą jednym z istotniejszych przyczyn rozwoju techniki czy wręcz cywilizacji. Mówiąc o wynalazkach w postaci materiałów wybuchowych, samolotu czy radaru, nie należy zapominać, że nawet jeśli nie zostały stworzone w celach ściśle wojskowych, to już na pewno cele militarne znacznie przyspieszyły ich rozwój oraz wprowadzenie do powszechnego użytku cywilnego. Można zaryzykować nawet twierdzenie, że stan taki trwał od zarania dziejów ludzkości. Człowiek bowiem od zawsze poszukiwał sposobów zgładzenia jak największej liczby nieprzyjaciół przy minimalnych kosztach i niebezpieczeństwie dla własnych sił. Inwencja rodzaju ludzkiego w tym zakresie nie miała początkowo żadnych ograniczeń, a te, które występowały w kolejnych okresach historycznych, dotyczyły raczej metod prowadzenia działań wojennych, a nie środków, jakimi te działania prowadzono. Ze względu na niezwykle istotną, wręcz wiodącą rolę religii i wierzeń pierwsze pojawiały się właśnie zakazy atakowania obiektów kultu religijnego i osób taki kult sprawujących Już w starożytności, np. w społeczeństwach perskim, sumeryjskim czy hinduskim, znane były reguły zakazujące zatruwania studni, niszczenia urządzeń nawadniających czy też atakowania osób wyłączonych z walki, takich jak ranni czy chorzy. Ograniczenia w stosunku do zakresu używanych środków walki były na tym etapie rozwoju ius in bello stosunkowo nieliczne i obejmowały choćby zakaz posługiwania się bronią zatrutą czy też, ale wyłącznie w stosunku do chrześcijańskich władców i rycerzy, kuszą. (fragment tekstu)
Dostępne w
Biblioteka Szkoły Głównej Handlowej
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu
Bibliografia
Pokaż
  1. H. Grotius, Trzy księgi o prawie wojny i pokoju, t. II, Warszawa 1957, s. 375-576.
  2. T. Leśko, Międzynarodowe ograniczenia w prowadzeniu konfliktów zbrojnych, Warszawa 1990,
  3. Regulaminu praw i zwyczajów wojny lądowej, stanowiący załącznik do Konwencji dotyczącej praw i zwyczajów wojny lądowej (IV Konwencji haskiej) z 18 października 1907
  4. J. J. Rousseau, Umowa społeczna, Warszawa 1966
  5. M. Marcinko, Metody i środki walki w świetle międzynarodowego prawa humanitarnego, w: K. Lankosz (red.), Międzynarodowe prawo humanitarne konfliktów zbrojnych, Dęblin 2006
  6. M. Flemming, Międzynarodowe prawo humanitarne konfliktów zbrojnych, zbiór dokumentów, Warszawa 2003
  7. W. Czapliński A. Wyrozumska, Prawo międzynarodowe publiczne. Zagadnienia systemowe, Warszawa 2004
  8. K. Lankosz (red.), Międzynarodowe prawo humanitarne konfliktów zbrojnych. Wybór dokumentów, Bielsko-Biała 2007
  9. I. Chloupek, Rosyjska odpowiedź, "Komandos" 1996, nr 5.
Cytowane przez
Pokaż
ISSN
0209-0961
Język
pol
Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Google+ Udostępnij na Pinterest Udostępnij na LinkedIn Wyślij znajomemu