BazEkon - Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

BazEkon home page

Meny główne

Autor
Chechelnitskaja Anna (Państwowa Akademia Finansowa w Dniepropetrowsku)
Tytuł
Psihoistoričeskij diskurs ukrainskoj istorii
Dyskurs psychohistoryczny ukraińskiej historii
Psycho-Historical Discourse of Ukrainian History
Źródło
Humanities and Social Sciences, 2014, vol. 19 (XIX), nr 21 (2), s. 25-34, tab., bibliogr. 12 poz.
Słowa kluczowe
Historia, Historia polityczna, Badania historyczne
History, Political history, Historical research
Uwagi
rez., streszcz., summ.
Kraj/Region
Ukraina
Ukraine
Abstrakt
W danym artykule autor na podstawie znanego schematu periodyzacji historii Ukrainy wyodrębnia elementy dyskursu psychohistorycznego, proponując własną wersję ich zależności i spójności. Psychohistoria jako metoda i niezależna dyscyplina naukowa istnieje od ponad czterdziestu lat, jednak w ukraińskiej historiografii nie znalazła odpowiedniej realizacji, mimo iż właśnie ona ilustruje nowoczesny format ludzkiego wymiaru historii. Autorka analizuje dyskurs psychohistoryczny takich wydarzeń i okresów w ukraińskiej historii jak ukraińskie kozactwo oraz problem przywództwa hetmańskiego, reforma rolna Stołypina, ukraińska rewolucja narodowa przez pryzmat osobowości M. Hrushevskiego, Wielka Wojna Ojczyźniana i druga wojna światowa, psychohistoryczne portrety niektórych postaci politycznych współczesności. Główne wnioski sformułowane przez autora: Kozacy są oddzielną psychoklasą we współczesnym im społeczeństwie ukraińskim; psychohistoria ukraińskiego kozactwa może być przedstawiana w postaci grupowej fantazji jako wynik historycznej motywacji sprzeciwu wrogim najazdom obcokrajowców; B.Chmelnicki miał pewne problemy z uzyskaniem prawa do przywództwa państwem, ponieważ z pochodzenia był tylko drobnym szlachcicem, on i inni ukraińscy hetmani do właściwego realizowania swoich ambicji w tworzeniu państwa musieli albo uzyskać tytuły książęce zgodnie z obowiązującymi procedurami, albo zaoferować inny model alternatywny. Wskazano konflikt między władzą tradycyjną i reformatorami - S. Witte i P. Stołypinom, w którym główną rolę przejmuje imperator Mikołaj II. Stosunek cara do wymienionych ministrów charakteryzuje się stanem irytacji, blokującej racjonalne zrozumienie przez Mikołaja II konieczności fundamentalnych zmian w Imperium. Co dotyczy okresu wojny, to doświadczenia wojenne, w przypadku gdy nie były psychologicznie opracowane, ujawniają się w zobojętnieniu, niezdolności do złożonych interakcji z innymi ludźmi, w wyparciu bardziej złożonych wyobrażeń o świecie. Politycy ukraińscy, jak również inni, urzeczywistniają dziecięcy system relacji rodzinnych, czyli zgodnie z biografią otaczają siebie symbolicznymi rodzicami, braćmi i siostrami, tak w postaci ludzi jak i instytucji. Mówiąc o realnych politykach ostatniej dekady, naukowcy określili V. Juszczenkę jako narcyza, dziecka, którym nadmiernie opiekowali się. J.Tymoszenko, dorastała bez ojca, który opuścił rodzinę, w nienawiści do mężczyzn, których nieustannie wypycha z najbliższego otoczenia, itp. Autor określa przyszłe perspektywy dla badań, przewidując zwiększenie objętości dyskursu psychohistorycznego o wysokiej jakości. (abstrakt oryginalny)

In this article the author on the basis of well-known schemes of periodization of Ukrainian history highlights the elements of psychohistorical discourse, offering her version of their relationship and consistency. Psychohistory as a method of self-discipline is already more than forty years old, but in Ukrainian historiography it hasn't obtained the high-quality implementation, even though it illustrates the format of a modern human dimension of history. The author examines the psychohistorical discourse such events and periods in Ukrainian history as the Ukrainian Cossacks hetman and the problem of leadership, Stolypin's agrarian reform, the Ukrainian national revolution in the projection of personality M. Grushevsky, the Great Patriotic War and World War II, psychohistorical portraits of some political character of the modern period. The main conclusions made by the author: the Cossacks is a separate psychoclass in contemporary Ukrainian society and psychohistory of Ukrainian Cossacks can be represented as group imagination as the result of a historical motivation as an opposition against hostile foreign invasion. B.Khmelnitsky had some problems with obtaining the rights to the leadership of the state as originally he was only minor gentry, he and other Ukrainian hetmen had to either get princely titles in accordance with existing procedures, or to offer another alternative model if they wanted to put into practice their own ambitions in the process of creation of the state. We have outlined a conflict between the traditional authorities and the reformers - Sergei Witte and Pyotr Stolypin where the protagonist becomes Emperor Nicholas II. The king's attitude to the named ministers can be described as irritation which prevents Nicholas II to understand rationally the need for radical changes in the empire. One of the iconic figures of the Ukrainian national revolution is M.S.Grushevsky, as a neurotic person, he saw the way of healing himself with "fire", in which Ukraine had to be immersed. The consequences of military experience , if not treated psychologically manifest the He also has a complex of the patriarch. With regards to the wars. mselves in the coarsening , the inability to form complex interactions with other people in the displacement of more complex representations of the world. Ukrainian politicians , like any other carry out a child system of kindred. That is, according to the biography , they surround themselves with symbolic parents, brothers and sisters , both as people and establishments. Talking about the real politicians of the last decade , researchers have determined Yushchenko as narcissus , child who was taken care too much. Yulia Tymoshenko , as Little Red Riding Hood, grew up without a father, he left the famil , and so she hates men and constantly pushes them out of the nearest environment . The author outlines the future prospects of research , thus increasing the amount of high-quality psychohistorical discourse. (original abstract)
Pełny tekst
Pokaż
Bibliografia
Pokaż
  1. Psychologies. - 2011, № 62.
  2. Агафонов А.И. Донское казачество XVI - начала XX века: психологический портрет //Ресурс доступу: www.razdory-museum.ru/c_portrait.html.
  3. Ахтямов В.В. Психоисторические аспекты жизни С.Ю.Витте и П.А.Столыпина//Автореферат на соис.науч.ст.канд.ист.наук//www.dslib.net/istoria-otechestva/ahtjamov2.html/.
  4. Брехуненко В.А. Проблема причетності українських козаків до генези донського козацтва в історіографії // Ресурс доступа: http://cadetsfund.org.
  5. Бузина О. Тайная история Украины-Руси. - Киев, 2012.
  6. Ващенко В.В. Неврастенія: непрочитані історії. - Дніпропетровськ, ДНУ, 2002.
  7. Виноградов Г.М. Ярема Вишневецький vs. Богдан Хмельницький: дві семіологічні моделі поведінкових стратегій.//Наддніпрянська Україна: історичні процеси, події, постаті. - Зб. наукових праць. V випуск, 2007.
  8. Демоз Л. Психоісторія.- Ростов-на-Дону: «Феникс», 2000.
  9. Ле Гофф Ж., Цивилизация средневекового Запада. - Москва, 1992.
  10. Ресурс доступа: cheloveknauka.com
  11. Ресурс доступа: novaya.com.ua
  12. Ясперс К. Смысл и назначение истории. - Москва: Изд-во политической литературы , 1991.
Cytowane przez
Pokaż
ISSN
2300-9918
Język
rus
URI / DOI
http://dx.doi.org/10.7862/rz.2014.hss.13
Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Google+ Udostępnij na Pinterest Udostępnij na LinkedIn Wyślij znajomemu