BazEkon - Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

BazEkon home page

Meny główne

Autor
Kaczmarczyk-Kłak Katarzyna (Wyższa Szkoła Prawa i Administracji Rzeszów-Przemyśl)
Tytuł
Ochrona bezpieczeństwa i porządku publicznego a adaptacja osób opuszczających jednostki penitencjarne
Protection of Security and Public Order Versus Adaptation of Persons Leaving Penal Institutions
Źródło
Administracja : teoria, dydaktyka, praktyka, 2014, nr 4(37), s. 5-33, przypisy
Słowa kluczowe
Siły zbrojne, System penitencjarny, Bezpieczeństwo, Prawo, Regulacje prawne, Bezpieczeństwo publiczne
Armed forces, Penitentiary system, Security, Law, Legal regulations, Public security
Uwagi
summ.
Abstrakt
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. stanowi, że Rzeczpospolita Polska strzeże niepodległości i nienaruszalności swego terytorium, zapewnia wolności i prawa człowieka i obywatela oraz bezpieczeństwo obywateli, strzeże dziedzictwa narodowego oraz zapewnia ochronę środowiska, kierując się zasadą zrównoważonego rozwoju (art. 5). W innym przepisie czytamy, że Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej służą ochronie niepodległości państwa i niepodzielności jego terytorium oraz zapewnienia bezpieczeństwa i nienaruszalności jego granic (art. 26 ust. 1). Z kolei art. 31 ust.3 Ustawy zasadniczej zastrzega, że ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanowione tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw. (fragment tekstu)

The Author deals with problems of security and public order in a context of provisions relating to releasing convicted from a penal institution and tasks in this scope of the Prison Service and Police as organs of internal security administration. Since on the one hand completion of serving a sentence of imprisonment means that a convicted settled ac-counts with the society, an expression of which is the end of serving the adjudged penalty, but on the other hand he need not be a person who was re-socialised. Resocialisation is an assumption, an objective which one should attain, but it will not be achieved in every case. A condition to leave a penal institution is not achieving progress in the scope of resocialisation, it is not also a positive criminological-social prognosis. A manager of a penal institution notifies Police about leaving the penal institution by a convicted, but only in three cases (conviction for partici-pation in an organised criminal group or in a relation aiming at committing offences; sentencing to imprisonment for a period not shorter than 3 years; convicting for an offence specified in art. 197-203 Penal Code committed in relation with disorders of sexual preferences), but in the Author's opinion this solution is defective, it does not ensure in an adequate required scope a possibility to protect citizens against a possibil-ity of repeated committing offence by the convicted. In Author's opinion a system solution should be introduced to the Executive Penal Code, a pillar of which will be performing a criminological-social prognosis in relation to every convicted, who is to leave a penal institution and de-pending on its results notifying Police on this fact in order to undertake adequate actions stipulated by the law, aimed at preventing possible committing offence by this person. (original abstract)
Dostępne w
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu
Bibliografia
Pokaż
  1. W. Skrzydło, Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, Zakamycze 1999, s. 14.
  2. Słownik Języka Polskiego, red. M. Szymczak, Warszawa 1984, t. III, s. 941.
  3. A. Błaś, Europejskie standardy władzy dyskrecjonalnej administracji publicznej a problem praw człowieka i obywatela, "Administracja. Teoria-Dydaktyka-Praktyka" 2005, nr 1, s. 8.
  4. B. Banaszak, Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, Warszawa 2009, s. 52-53.
  5. M. Zdyb, J. Stelmasiak, J. Szreniawski, Zasada proporcjonalności w świetle Konstytucji RP [w:] Podmioty administracji publicznej i prawne formy ich działania, Toruń 2005, s. 475.
  6. K. Wojtyczek, Granice ingerencji ustawodawczej w sferę praw człowieka w Konstytucji RP, Kraków 1999, s. 188-189.
  7. Z. Hołda, [w:] Z. Hołda, K. Postulski, Kodeks karny wykonawczy. Komentarz, Gdańsk 2006, s. 306-307.
  8. S. Strycharz, Pojęcie porządku prawnego w kodeksie karnym, "Nowe Prawo" 1970, nr 6, s. 851.
  9. S. Lelental, Kodeks karny wykonawczy. Komentarz, Warszawa 2010, s. 322.
  10. S. Pawela, Prawo karne wykonawcze. Zarys wykładu, Zakamycze 2003, s. 201.
  11. K. Postulski, Kodeks karny wykonawczy. Komentarz, Warszawa 2012, t. 3 do art. 67.
  12. Z. Ćwiąkalski, [w:] G. Bogdan, Z. Ćwiąkalski, P. Kardas, J. Majewski, J. Raglewski, M. Szewczyk, W. Wróbel, A. Zoll, Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz, Warszawa 2012, t. I, s. 1224-1225.
  13. J. Migdał, [w:] T. Szymanowski, J. Migdał, Prawo karne wykonawcze i polityka penitencjarna, Warszawa 2014, s. 413.
  14. W. Skrzydło, Ustrój polityczny RP w świetle Konstytucji z 1997 r., Warszawa 2014, s. 88.
  15. Z. L. Starowicz, Seksuologia sądowa, Warszawa 2000, s. 396 i n.
  16. J. K. Gierowski, L. K. Paprzycki, Niepoczytalność i psychiatryczne środki zabezpieczające. Zagadnienia prawnomaterialne, procesowe, psychiatryczne i psychologiczne, Warszawa 2013, s. 357.
  17. Z. Szatkowki, Czynności operacyjne w sprawach karnych, "Problemy Praworządności" 1976, nr 11-12, s. 54.
  18. T. Hanausek, Kryminalistyka. Zarys wykładu, Kraków 1996, s. 62.
  19. A. Taracha, Czynności operacyjno-rozpoznawcze. Aspekty kryminalistyczne i prawnodowodowe, Lublin 2006, s. 2002.
  20. L. Gardocki, Prawo karne, Warszawa 2013, s. 8.
  21. K. Szczechowicz, Podsłuch telefoniczny w polskim procesie karnym, Olsztyn 2009, s. 87.
  22. M. Mazuryk, M. Zoń, R. Borek-Buchajczuk, M. Kaczocha, F. Radoniewicz, J. Wierzbicki, Służba Więzienna. Komentarz, Warszawa 2013, komentarz do art. 4.
  23. W. Wróbel, A. Zoll, Polskie prawo karne. Część ogólna, Kraków 2010, s. 489.
  24. K. Kaczmarczyk-Kłak, Prawo łaski w Polsce na tle porównawczym. Dawniej i współcześnie, Rzeszów 2013, s. 778.
Cytowane przez
Pokaż
ISSN
1896-0049
Język
pol
Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Google+ Udostępnij na Pinterest Udostępnij na LinkedIn Wyślij znajomemu