BazEkon - Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

BazEkon home page

Meny główne

Autor
Stankiewicz Sebastian
Tytuł
Rzymski rodowód zasady actor sequitur forum rei
Roman Origin of the Principle Actor Sequitur Forum Rei
Die römische Abstammung des Grundsatzes actor sequitur forum rei
Źródło
Studia Iuridica Lublinensia, 2013, t. 20, s. 199-211
Słowa kluczowe
Kodeks cywilny, Kodeks postępowania cywilnego, Postępowanie sądowe, Prawo
Civil Code, Code of Civil Procedure, Legal proceedings, Law
Uwagi
Zsfg.
Abstrakt
W artykule omówiono zasadę rzymskiego procesu cywilnego określającą właściwość miejscową. Według tej zasady powód powinien pozwać stronę przeciwną przed sąd tego miejsca, w którym pozwany ma stałe miejsce zamieszkania. Przedstawiono istotę zasady, wyjątki od niej występujące w prawie rzymskim oraz miejsce omawianej zasady we współczesnym polskim postępowaniu cywilnym.
Dostępne w
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach
Pełny tekst
Pokaż
Bibliografia
Pokaż
  1. W. Litewski, Rzymski proces cywilny, Kraków 1988;
  2. W. Litewski, Studia nad rzymskim postępowaniem kognicyjnym, Kraków 1971;
  3. W. Litewski, Wybrane zagadnienia rzymskiej apelacji w sprawach cywilnych, Kraków 1967.
  4. M. Staszków, Vim dicere. Studia nad genezą procesu rzymskiego, Wrocław 1961.
  5. M. Zabłocka, Romanistyka polska po II wojnie światowej, Warszawa 2002, s. 63-72.
  6. L. Wenger, Institutionen des römischen Zivilprozessrechts, München 1925 (czy też późniejsze wydanie w języku angielskim: Institutes of the Roman Law of Civil Procedure, New York 1940);
  7. A. H. J. Greenidge, Legal Procedure of Cicero's Time, Oxford 1902;
  8. K. Hackl, Das Römische Zivilprozessrecht, München 1996;
  9. E. Metzger, A New Outline of the Roman Civil Trial, Oxford 1997.
  10. K. Hacka, Der Zivilprozeß des Prinzipats in der Provinzen, ZSS 1977, 144.
  11. K. Amielańczyk, U podstaw prawa prywatnego: Rzymski proces cywilny i jego zasady. Uwagi na marginesie nowego podręcznika prawa rzymskiego W. Dajczaka, T. Giaro, F. Longchampsa de Bérier, "Gdańskie Studia Prawnicze" [GSP] 2010, t. XXIV, s. 157-175.
  12. J. Sondel, Słownik łacińsko-polski dla prawników i historyków, Kraków 1997;
  13. M. Kuryłowicz, Słownik terminów, zwrotów i sentencji łacińskich oraz pochodzenia łacińskiego, Kraków 2001;
  14. Słownik łacińsko-polski, red. M. Plezia, Warszawa 1998.
  15. W. Miklaszewski, Wykład postępowania cywilnego rzymskiego w zarysie historycznym, Warszawa 1885, s. 31.
  16. W. Dajczak, T. Giaro i F. Longchamps de Bérier, Trener akademicki. Prawo rzymskie, Warszawa-Bielsko-Biała 2010, s. 15.
  17. J. Pieńkos, Rzymska myśl prawnicza. Aforyzmy. Przysłowia, Warszawa 1999, s. 32.
  18. L. Grabarczyk, I. Grodzka, Testy sprawdzające stopień opanowania materiału gramatycznego i paremii z zakresu języka łacińskiego na I roku Wydziału Prawa, Lublin 1997, test III, zad. IX, pkt 1.
  19. M. Kuryłowicz, A. Wiliński, Rzymskie prawo prywatne. Zarys wykładu, Kraków 2005, s. 77;
  20. A. Dębiński, Rzymskie prawo prywatne. Kompendium, Warszawa 2003, s. 98.
  21. Prawo rzymskie. Słownik encyklopedyczny, red. W. Wołodkiewicz, Warszawa 1986, s. 19.
  22. W. Dajczak, T. Giaro, F. Longchamps de Bérier, Prawo rzymskie. U podstaw prawa prywatnego, Warszawa 2009, s. 158.
  23. J. Dmowski, Prawo cywilne, [w:] Łacińska terminologia prawnicza, red. J. Zajadło, Warszawa 2009, s. 61.
  24. H. Dolecki, Postępowanie cywilne. Zarys wykładu, Warszawa 2006, s. 467.
  25. A. Berger, Encyclopedic Dictionary of Roman Law, Philadelphia 1953, s. 476.
  26. L. Wenger, Institutes of the Roman Law of Civil Procedure, New York 1940, s. 46.
  27. J. Rominkiewicz, I. Żeber, Podstawy języka łacińskiego dla studentów prawa, Wrocław 2005, s. 48.
  28. W. Litewski, Rzymskie prawo prywatne, Warszawa 1995, s. 355.
  29. M. Kaser, Das römische Zivilprocessrecht, Zweite Auflage, neu bearbeitet von K. Hackl, München 1996, s. 43-44.
  30. Prawo rzymskie. Teksty źródłowe do ćwiczeń, oprac. I. Żeber, Wrocław 1994, s. 31.
  31. K. Kolańczyk, Prawo rzymskie, Warszawa 1976, s. 112.
  32. P. Pogonowski, Znaczenie rzymskich paremii procesowych dla współczesnej procedury cywilnej, [w:] Starożytne kodyfikacje prawa. Materiały z konferencji zorganizowanej 10-11 kwietnia 1999 r. w Lublinie, red. A. Dębiński, Lublin 2000, s. 194.
  33. W. Osuchowski, Rzymskie prawo prywatne. Zarys wykładu, red. W. Litewski i J. Sondel, Warszawa 1981, s. 115.
  34. A. Kacprzak, J. Krzynówek, W. Wołodkiewicz, Regulae iuris. Łacińskie inskrypcje na kolumnach Sądu Najwyższego Rzeczypospolitej Polskiej, red. W. Wołodkiewicz, Warszawa 2006, s. 132.
  35. R. Świrgoń-Skok, Crimen termini moti. Ochrona znaków graniczych w państwie rzymskim, [w:] Salus rei publice suprema lex. Ochrona interesów państwa w prawie karnym starożytnej Grecji i Rzymu, red. A. Dębiński, H. Kowalski, M. Kuryłowicz, Lublin 2007, s. 325-337.
  36. E. Borkowska-Bagieńska, Prawo rzymskie we współczesnej kulturze prawnej Europy, [w:] Honeste vivere... Księga Pamiątkowa ku czci Profesora Władysława Bojarskiego, Toruń 2001, s. 26.
  37. H. Mądrzak, E. Marszałkowska-Krześ, Postępowanie cywilne, red. H. Mądrzak, Warszawa 2003, s. 86.
  38. T. Dydyński, Cesarz Hadryan. Studyum historycznoprawne, Warszawa 1899, s. 206.
Cytowane przez
Pokaż
ISSN
1731-6375
Język
pol
URI / DOI
http://dx.doi.org/10.17951/sil.2013.20.0.199
Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Google+ Udostępnij na Pinterest Udostępnij na LinkedIn Wyślij znajomemu