BazEkon - Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

BazEkon home page

Meny główne

Autor
Kuryłowicz Marek
Tytuł
Kilka uwag o postępowaniu sądowym w Kodeksie Hammurabiego
Some Observations on Judicial Procedure in the Code of Hammurabi
Źródło
Studia Iuridica Lublinensia, 2013, t. 19, s. 157-169
Słowa kluczowe
Sądownictwo, Postępowanie sądowe, Historia prawa
Judicature, Legal proceedings, Legal history
Uwagi
summ.
Abstrakt
Na początku artykułu krótko scharakteryzowano Kodeks Hammurabiego, jego najważniejsze cechy i genezę. Następnie przedstawiono charakterystyczne cechy Kodeksu od strony postępowania sądowego i przepisy odwołujące się bezpośrednio do sędziów. Osobno przedstawiono paragrafy, które przedstawiają postępowanie w sposób bardziej opisowy. Na koniec omówiono postępowanie dowodowe.

Procedural law contained in the Code of Hammurabi does not constitute a separate set of norms and it pertains to criminal and civil lawsuits as defined today. The judiciary was interlinked with administrative powers. The sovereign (king) was the chief justice; assemblies of elders or council meetings performed a prominent role. Current matters were attended to by numerous administrative and police clerks. Everything was supervised by an appropriate deity. Proceedings were public and oral. However, forensic writers fulfilled an essential function as every element of proceedings had to be recorded. Written rulings and court transcripts were particularly significant. In the Code, elements of statutory law and procedural descriptions, used in jurisprudence, and specifically examination of proofs are intermingled. Proofs chiefly included witness testimony and oaths by gods. As writing was common, documents written on clay tablets also constituted good evidence. A typical method of obtaining evidence was ordeal by water. Proceedings took place at trials with the participation of parties and ended with a sentence. Appealing to the sovereign was possible, but there was no formal procedure for appeals. Description of legal cases in the Code of Hammurabi shows that the rules of procedure were clear and obvious, and the objective of a case was to implement the idea of justice promoted by the sovereign. The Code of Hammurabi remains a historical testimony to the impressive legal culture in ancient Mesopotamia in this regard as well.(original abstract)
Dostępne w
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach
Pełny tekst
Pokaż
Bibliografia
Pokaż
  1. A History of Ancient Near Eastern Law (edited by R. Westbrook), Leiden-Boston, 2003, s. 361-430.
  2. M. Kuryłowicz, Prawa antyczne. Wykłady z historii najstarszych praw świata, Lublin 2006, s. 57-91;
  3. E. Lipiński, Prawo bliskowschodnie w starożytności. Wprowadzenie historyczne, Lublin 2009.
  4. D. Arnaud, Starożytny Bliski Wschód. Od wprowadzenia pisma do Aleksandra Wielkiego, Warszawa 1982, s. 78-130;
  5. G. Roux, Mezopotamia, Warszawa 1998.
  6. M. Jaczynowska, D. Musiał, M. Stępień, Historia starożytna, Warszawa 2010, s. 17-230
  7. J. Wolski, Historia powszechna. Starożytność, Warszawa 2002, s. 7-8.
  8. Kodeks Hammurabiego, przekład M. Stępień, Warszawa 2000
  9. J. Klima, Prawa Hammurabiego, z języka czeskiego przełożył C. Kunderewicz, Warszawa 1957.
  10. G. Ries, Prolog und Epilog in Gesetzen des Altertums, München 1983.
  11. C. Kunderewicz, Prawo w starożytnej Mezopotamii, [w]: Mezopotamia, praca zbiorowa pod red. J. Brauna, Warszawa 1971, s. 186.
  12. M. Kuryłowicz, Starożytne tablice prawa, [w:] "Abiit non obit", Ksiega poświęcona pamięci Księdza Profesora Antoniego Kościa, Lublin 2013, s. 943-956.
  13. S. Estreicher, Najstarsze kodeksy prawne świata. Kultura prawnicza trzeciego i drugiego tysiąclecia przed Chrystusem, Kraków 1931, s. 17.
  14. C. Kunderewicz, Kodyfikacje mezopotamskie z III i II tysiąclecia p.n.e., [w]: Dzieje kodyfikacji prawa (materiały na konferencję historyków prawa w Karpaczu, maj 1974), s. 3-20.
  15. C. Kunderewicz, Najstarsze prawa świata, Łódź 1972;
  16. M. Kuryłowicz, Prawa antyczne, s. 25-26; 67-71.
  17. M. Kuryłowicz, M. Żołnierczuk, J. Kosiorkiewicz, Historia prawa państw antycznych, Lublin 1980, s. 11-12.
  18. J. Baszkiewicz, Powszechna historia ustrojów państwowych, Gdańsk 1998, s. 7-12;
  19. K. Koranyi, Powszechna historia państwa i prawa, t. I. Starożytność, Warszawa 1964, s. 18-21.
  20. C. Kunderewicz, Zbiór praw z Esznunny, "Czasopismo Prawno-Historyczne" (CPH) 1966, t. 18, z. 1, s. 17-24.
  21. S. Nowicki, Prawo boskie i prawo ludzkie. Sądownictwo starożytnego Izraela na tle praktyki mezopotamskiej, "Scripta Biblica et Orientalia" 2009, nr 1, s. 157.
  22. G. Contenau, Życie codzienne w Babilonie i Asyrii, Warszawa 1963, s. 48, 54.
  23. W. F. Saggs, Wielkość i upadek Babilonii, Warszawa 1973, s. 197-200;
  24. K. Szarzyńska, Piśmiennictwo starożytnej Mezopotamii, [w]: Mezopotamia, op. cit., s. 234-269.
  25. M. Kuryłowicz, Agoranomos i tabellio. Z historii antycznego notariatu, "Rejent" 1992, nr 9, s. 11-13.
  26. M. Kuckenburg, Pierwsze słowo. Narodziny mowy i pisma, Warszawa 2006, s. 200-214.
  27. C. Kunderewicz, Nowe fragmenty kodeksu Ur-Nammu, CPH 1969, t. 21, z. 2, s. 2.
  28. L. Morawiecki, Sądy boże w starożytności, [w]: Religia i prawo karne w starożytnym Rzymie, Lublin 1998, s. 12-15.
  29. M. Jerzmański, Kara śmierci w Kodeksie Hammurabiego, [w]: W kręgu dziejów prawa karnego. Materiały II Konferencji Historyków Państwa i Prawa, Wrocław 1999, s. 4-12.
  30. P. Garelli, Asyriologia. Odkrywanie starożytnego Wschodu, Warszawa 1998;
  31. J. Meuszyński, Odkrywanie Mezopotamii, Warszawa 1977;
  32. A. Parrot, Biblia i starożytny świat, Warszawa 1968.
  33. F. Joannes, Historia Mezopotamii w I tysiącleciu przed Chrystusem, Poznań 2007.
Cytowane przez
Pokaż
ISSN
1731-6375
Język
pol
URI / DOI
http://dx.doi.org/10.17951/sil.2013.19.0.157
Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Google+ Udostępnij na Pinterest Udostępnij na LinkedIn Wyślij znajomemu