BazEkon - Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

BazEkon home page

Meny główne

Autor
Gawliński Andrzej
Tytuł
Zbrodnicze otrucie - przegląd kryminalistyczno-historyczny
Murderous Poisoning - Criminalistic-historical Digest
Źródło
Przegląd Prawniczy, Ekonomiczny i Społeczny, 2014, nr 1, s. 32-43, przypisy
Słowa kluczowe
Kryminalistyka, Historia
Criminology, History
Uwagi
streszcz., summ.
Abstrakt
Trucizny znajdowały wiele zastosowań, jednak żadne z nich nie budzi tak wiele kontrowersji, jak wykorzystywanie ich do zabicia drugiego człowieka. Bez wątpienia była to metoda chętnie używana w każdej epoce aż do czasów współczesnych, kiedy to postęp w nauce doprowadził do łatwego wykrywania obecności trucizn w naszym organizmie (np. słynnego arszeniku). Mimo, że dziś zbrodnicze otrucia należą do rzadkości, to warto przyjrzeć się ich ewolucji na przestrzeni wieków. Szczególnie, że wiedza o zabójstwie przez otrucie może być wciąż wykorzystywana w praktyce dochodzeniowo-śledczej. W pierwszej części artykułu, Autor przybliża ogólne informacje dotyczące trucizn i ich właściwości, w drugiej natomiast przedstawione są przykłady z historii, wśród których wyraźnie dominują kobiety: Locusta, Agrypina Młodsza, markiza de Brinvilliers, Giulia Toffana, czy Lukrecja Borgia. W artykule wspomniana jest również m.in. śmierć Aleksandra Macedońskiego; Napoleona Bonaparte, które wciąż budzą wiele niejasności, zbrodniczy proceder z użyciem cyklonu B w hitlerowskich obozach śmierci oraz przypadek zbrodniczego zastosowania radioaktywnego polonu-210 w przypadku Aleksandra Litwinienki i prawdopodobnie również Jasira Arafata.(abstrakt oryginalny)

Poisons had many applications, but none of them raised so much controversy, like using them to kill another human being. Without a doubt, this method was willingly used in every age until modern times, when the progress of science led to easy detection of poisons in our bodies (eg the famous arsenic). Although today the criminal poisonings are rare, it is worth looking at their evolution over the centuries. In particular, the knowledge of the murder by poisoning may still be used in the practice of criminal investigation. In the first part of the article, the author introduces general information on poisons and their properties, while the second gives examples from history, among whom women predominate clearly: Locusta, Agrippina Younger, Marquis de Brinvilliers, Giulia Toffana, or Lucrezia Borgia. The article also mentioned, among others, the death of of Alexander Macedon, Napoleon Bonaparte, that still raise many uncertainties, criminal dealings with the use of Zyklon-B in the Nazi death camps and the case of criminal use of radioactive polonium-210 in the case of Alexander Litvinenko and probably also Jasir Arafat. (original abstract)
Pełny tekst
Pokaż
Bibliografia
Pokaż
  1. I. Sołtyszewski, P. Polak, Toksykologia sądowa [w:] I. Sołtyszewski (red.), Badania kryminalistyczne (wybrane aspekty), Olsztyn 2007, s. 87.
  2. T. Marcinkowski, Medycyna sądowa dla prawników, Szczytno 2010, s. 380.
  3. K. J. Merry, Murder by Poison in Scotland During the Nineteenth and Early Twentieth Centuries, (PhD thesis) 2010, s. 205.
  4. W. Seńczuk (red.), Toksykologia, Warszawa 2002, s. 32.
  5. I. Dembowska, Zbrodnia zabójstwa pozorowana samobójstwem (studium przypadku), "Wrocławskie Studia Erazmiańskie", Wrocław 2010, s. 59.
  6. E. Mutschler, G. Geisslinger, H.K. Kroemer, P. Ruth, M. Schäfer-Kortig, Farmakologia i toksykologia (red. W. Buczko), Wrocław 2013, s. 1039-1040.
  7. A. Machoy-Mokrzyńska, B. Potocka, K. Borowiak, Podstawowe pojęcia toksykologiczne, drogi narażenia, losy trucizn w ustroju, odtrutki [w:] K. Borowiak, A. Machoy-Mokrzyńska (red.), Wybrane zagadnienia z toksykologii ogólnej i ostrych zatruć, Szczecin 2003, s. 7.
  8. S. Manczarski, Medycyna sądowa w zarysie. Podręcznik dla studentów, Warszawa 1954, s. 173-174.
  9. J.S. Olbrycht, Medycyna sądowa w procesie karnym, Warszawa 1964, s. 431.
  10. V.J. DiMaio, D. DiMaio, Medycyna sądowa, Wrocław 2008, s. 504-505.
  11. D. Targosz, Historia trucizn i zatruć [w:] Zarys toksykologii klinicznej, J. Pach (red.), Kraków 2009, s. 13.
  12. S. Raszeja, W. Nasiłowski, J. Markiewicz, Medycyna sądowa. Podręcznik dla studentów, Warszawa 1990, s. 179.
  13. A. Gross, Samobójstwa słynnych ludzi - Sokrates i cykuta, "Archiwum Medycyny Sądowej i Kryminologii" 2000, nr 4, s. 365-371.
  14. Z. Majchrzyk, Kiedy kobieta zabija, Warszawa 2009, s. 34.
  15. M.H. Kowalczyk, Zabójcy i mordercy, Kraków 2010, s. 44.
  16. A. Krawczuk, Poczet cesarzy rzymskich. Pryncypat, Warszawa 1986, s. 65.
  17. N. Cawthorne, 100 tyranów, despotów i dyktatorów, Warszawa 2007, s. 18.
  18. R.L. Fox, Alexander of Macedonia: The Word Conquered, Oxford 2010, s. 91.
  19. P. Mróz, "Zła śmierć" w polskim społeczeństwie średniowiecznym, "Forum Medycyny Rodzinnej" 2009, tom 3, nr 3, s. 188-189.
  20. W.J. Broad, Hair Analysis Deflates Napoleon Poisoning Theories, "The New York Times" 2008, http://www.nytimes.com/2008/06/10/science/10napo.html?_r=0, 23.02.2014.
  21. J.K. Piotrowski, Ogóle wiadomości o toksykologii [w:] Podstawy toksykologii, J.K Piotrowski, Warszawa 2006, s. 24.
  22. J. Timbrell, Paradoks trucizn. Substancje chemiczne przyjazne i wrogie, Warszawa 2010, s. 218-219.
  23. R. Rhodes, Mistrzowie śmierci. Einsatzgruppen, Warszawa 2007, s. 74.
  24. T. Hanausek, J. Leszczyński, Kryminologiczne i kryminalistyczne problemy zabójstw z lubieżności, Warszawa 1995, s. 67-69.
  25. B. Sygit, Kto zabija człowieka...Najgłośniejsze procesy o morderstwa w powojennej Polsce, Warszawa 1989, s. 82.
  26. E. Bloch- Bogusławska, E. Wolska, P. Engelgardt, E. Pufal, Przypadek zabójstwa przez zatrucie ergotaminą, "Archiwum Medycyny Sądowej i Kryminologii" 2008, nr 4, s. 220 i inne.
Cytowane przez
Pokaż
ISSN
2084-0403
Język
pol
Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Google+ Udostępnij na Pinterest Udostępnij na LinkedIn Wyślij znajomemu