BazEkon - Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

BazEkon home page

Meny główne

Autor
Malesa Wojciech (Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie; Uniwersytet Łódzki), Wawrzaszek Aneta (Uniwersytet Jagielloński)
Tytuł
Administracyjne aspekty organizowania kultu katolickiego
Administrative Aspects of Organizing Catholic Cult
Źródło
Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach. Administracja i Zarządzanie (33), 2015, nr 106, s. 135-147, tab., bibliogr. 11 poz.
Słowa kluczowe
Kościół katolicki, Turystyka religijna, Nadzór administracyjny, Pielgrzymowanie
Roman Catholic Church, Religious tourism, Administrative supervision, Pilgrimage
Uwagi
streszcz., summ.
Abstrakt
Jednym z nieodłącznych elementów religii jest sprawowanie właściwego jej kultu. Przepisy prawa powszechnie obowiązującego w Polsce pozostawiają kwestie jego organizacji właściwym organom Kościołów i innych związków wyznaniowych, w tym też Kościoła katolickiego. Przepisy ustawy wymagają jednak uzgodnienia organizacji kultu publicznego na drogach, placach publicznych oraz w obiektach użyteczności publicznej z właściwymi organami. Ustawa nie podaje jednak definicji użytego w niej terminu "kult publiczny". Ponadto nie precyzuje procedur stosowanych przy uzgadnianiu zamiaru organizacji kultu na terenach publicznych. W oparciu o przepisy kościelne wskazano propozycję cech kultu, który podlegać będzie uzgodnieniom z organami administracji publicznej. Z powodu braku szczegółowych procedur dotyczących zgłaszania i uzgadniania sprawowania wspólnotowego kultu w miejscach publicznych, przedstawiono dane z gmin i powiatów województw świętokrzyskiego i opolskiego, wybranych na obszar badań. Wynika z nich, iż obowiązek nakładany przez ustawę na organizatorów kultu, w większości przypadków nie jest spełniany. W odniesieniu do organizacji pielgrzymek, czyli aktów kultu odbywających się na drogach publicznych, wykazano brak szczegółowych procedur związanych z uzgadnianiem ich tras w zakresie bezpieczeństwa uczestników oraz organizacji ruchu drogowego. Z dokumentów udostępnionych przez Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji wynika, iż za uzgodnienia w większości przypadków odpowiadają wojewodowie, jednakże nie jest to efektem unormowań ustawowych lub wykonawczych, a jedynie skutkiem pewnej tradycji.(abstrakt oryginalny)

One of the inseparable elements of religion is to celebrate the cult properly. The provisions of law which is generally binding in Poland leave the issue of the organization of cult to proper organs of the Church and other denominations, including the Catholic Church. The provisions of the Act require for the organization of public cult on roads, public squares and public utility facilities to be arranged with proper organs. The Act does not provide the definition of the term 'public cult', which was used in it. Neither does it state precisely the procedures applied while expressing the intention to organize cult events in the public area. In compliance with the provisions of the Church a number of suggestions concerning the features of cult were indicated, which are going to be subject to the aspects agreed by the organs of public administration. Due to lack of specific procedures referring to reporting and agreeing on the organization of cult for the community, the data from communes and districts of the Świętokrzyskie Voivodeship and the Opolskie Voivodeship were presented, which are the Voivodeships chosen to be the research area. It results from them that an obligation imposed by the Act on the organizers of cult events is not fulfilled in most cases. In regard to the organization of pilgrimages, which are acts of cult taking place on public roads, it was indicated that there were no specific procedures connected with the approval of their routes in reference to the safety of the participants and traffic organization. From the documents which were made available by the Ministry of Administration and Digitization it results that it is usually voivodes that are responsible for these approvals; however, it is not a consequence of statutory or executive regulations, but merely a result of tradition.(original abstract)
Pełny tekst
Pokaż
Bibliografia
Pokaż
  1. Hemperek P., Góralski W., Przytuła F., Bakalarz J., Komentarz do Kodeksu Prawa Kanonicznego - Księga III Nauczycielskie zadanie Kościoła, Księga IV Uświęcające zadanie Kościoła, Lublin 1986.
  2. Katechizm Kościoła Katolickiego, Pallottinum, Poznań 2002.
  3. Kodeks Prawa Kanonicznego, Pallottinum, Poznań 2002.
  4. Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, Dyrektorium o pobożności ludowej i liturgii. Zasady i wskazania, Pallottinum, Poznań 2003.
  5. Łyko Z., Wolność sumienia i wyznania w relacji: człowiek - kościoły - państwo, [w:] L. Wiśniewski, Podstawowe prawa jednostki i ich sądowa ochrona, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 1997.
  6. Mezglewski A., Misztal H., Stanisz P., Prawo wyznaniowe, Warszawa 2008.
  7. Nowak J., Prawo w służbie wydarzeń zbawczych. Zarys prawodawstwa liturgicznego, Pallottinum, Poznań 2004.
  8. Pius XII, Mediator Dei, w: Acta Apostolicae Sedis, 39 (1947) 521-595.
  9. Rakoczy B., Ustawa o stosunku państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, Oficyna a Wolters Kluwer business, Warszawa 2008.
  10. Sobol E. (red.), Słownik języka polskiego PWN, PWN, Warszawa 2011.
  11. Sobór watykański II, Konstytucja o Liturgii Świętej, w: Sobór watykański II. Konstytucje, dekrety, deklaracje, Pallottinum, Poznań 2002.
Cytowane przez
Pokaż
ISSN
2082-5501
Język
pol
Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Google+ Udostępnij na Pinterest Udostępnij na LinkedIn Wyślij znajomemu