BazEkon - Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

BazEkon home page

Meny główne

Autor
Robaszkiewicz Kazimierz
Tytuł
Programowanie branżowe jako instrument kształtowania rozwoju przemysłu
Źródło
Zeszyty Naukowe. Seria 1 / Akademia Ekonomiczna w Poznaniu, 1989, nr 181, s. 95-105
Tytuł własny numeru
Z badań nad warunkami rozwoju przemysłu
Słowa kluczowe
Rozwój przemysłu, Przemysł, Programowanie produkcji, Programowanie rozwoju społeczno-gospodarczego, Rozwój społeczno-gospodarczy
Industry development, Industry, Production programming, Social economic development programming, Social economic development
Abstrakt
Proces programowania rozwoju i rozmieszczenia określonej branży przemysłu obejmuje całokształt prac zmierzających do stworzenia koncepcji przyszłego rozwoju rozpatrywanego układu gospodarczego. Ustalony w wyniku tych prac program rozwoju, w sposób ogólny można określić jako sformalizowany opis celów i środków dla ich realizacji. W procesie programowania następuje więc opracowanie kilku wariantów rozwoju badanego układu, a następnie wybór rozwiązania najkorzystniejszego z punktu widzenia przyjętego kryterium. Procedura badawcza zmierzająca do opracowania programu rozwoju i rozmieszczenia branży przemysłu, głównie ze względu na jej odrębności metodyczne, a także stosownie do zakresu rzeczowego prowadzonych badań, określana jest w literaturze jako tzw. programowanie branżowe. Należy jednak zauważyć, że termin ten -zwłaszcza w praktyce programowania - nie zawsze odnosił się wyłącznie do ram określonej branży przemysłu. Z tego punktu widzenia zakres znaczeniowy programowania branżowego często jest szerszy. Może ono obejmować zarówno programowanie rozwoju jednostki będącej układem kilku przedsiębiorstw stanowiących tylko część branży, jak i programowanie układu przekraczającego ramy branży. Nie zawsze bowiem istnieje zgodność pomiędzy merytorycznie uzasadnionym celem prac programowych, określających podmiot i przedmiot programowania, a zasadami formalnej klasyfikacji i administracyjnego podziału przemysłu. Często podkreśla się, że w zakresie programowania rozwoju i rozmieszczenia zakładów przemysłowych za jednostkę programową można przyjąć taki układ, w którym występują ważne z punktu widzenia celu badawczego możliwości techniczno-ekonomicznych rozwiązań. W związku z tym przedmiotem programowania branżowego może być, jak już wspomniano, zarówno układ kilku przedsiębiorstw, stanowiących część branży i obejmujący tylko zakłady określonego rodzaju przemysłu, wytwarzające wyroby o jednakowym przeznaczeniu, jak i cała branża przemysłu, a także grupa kilku wzajemnie powiązanych branż, wchodzących w skład określonej gałęzi lub należących do różnych gałęzi przemysłu. (fragment tekstu)
Dostępne w
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie
Biblioteka Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu
Bibliografia
Pokaż
  1. Pietrzkiewicz T., Problemy prognozowania i programowania rozwoju gospodarczego. Warszawa PWN 1970.
  2. Baka W., Programowanie rozwoju gałęzi przemysłu. Zarys problemów i metod. Warszawa Wydawnictwo "Arkady" 1971.
  3. Baka W., Góra S., Knyziak Z., Porwit K., Planowanie gospodarki narodowej. Warszawa PWE 1975.
  4. Klasyfikacja przemysłu. Zeszyt Metodyczny nr 68. Warszawa GUS 1986.
  5. Knyziak Z., Lissowski W., Ekonomika i programowanie inwestycji przemysłowych. Warszawa PWN 1967.
  6. Secomski K., Elementy polityki ekonomicznej. Warszawa PWE 1972.
  7. Porwit K., Miejsce programowania rozwoju gospodarki w systemie planowania. W: Programowanie rozwoju gospodarczego. Pr. zbior. pod red. T. Pietrzkiewicza. Warszawa PWE 1975.
  8. Kruszczyński S., Planowanie gospodarki narodowej i elementy polityki ekonomicznej. Warszawa PWE 1974.
  9. Secomski K., Podstawy planowania perspektywicznego. Warszawa PWE 1966.
  10. Baka W., Rachunek ekonomiczny w programowaniu gałęziowym. W pr. zbior.: Rachunek, ekonomiczny w gospodarce socjalistycznej. Warszawa PWN 1974.
  11. Lissowski W., Wpływ układu działowo-gałęziowego na układ regionalny planu przestrzennego. Biuletyn Komitetu Przestrzennego Zagospodarowania Kraju PAN nr 34, Warszawa 1965
  12. Opałło M., Studium metod planowania struktury przestrzennej przemysłu. Prace Instytutu Planowania 1969 nr 13.
  13. Opałło M., Dysproporcje w strukturze przestrzennej przemysłu w Polsce Ludowej. Warszawa PWE 1969.
  14. Wojtasiewicz L., Planowanie rozmieszczenia inwestycji. System rachunków. Warszawa PWE 1972.
Cytowane przez
Pokaż
ISSN
0208-4902
Język
pol
Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Google+ Udostępnij na Pinterest Udostępnij na LinkedIn Wyślij znajomemu