BazEkon - Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

BazEkon home page

Meny główne

Autor
Trąba Czesława (Uniwersytet Rzeszowski), Rogut Krzysztof (Uniwersytet Rzeszowski)
Tytuł
Rośliny w wierzeniach polskiego ludu związane z okresem Bożego Narodzenia
Źródło
Aura, 2016, nr 12, s. 18-20, fot., bibliogr. 19 poz.
Słowa kluczowe
Religia, Kultura narodowa
Religion, National culture
Abstrakt
Święta Bożego Narodzenia poprzedza dzień św. Łucji, z którym wiązały się różne obrzędy. W tradycji ludowej ten dzień i jego wigilia to czas szczególnego działania złych mocy, zwłaszcza czarownic. Wierzono, że wtedy wykonują one różne niecne zabiegi magiczne, odbierające krowom mleko Dlatego gospodynie czuwały w oborach, okadzały krowy palonymi ziołami, święconymi w oktawę Bożego Ciała lub na Matkę Boską Zielną. Zabraniano wstępu do stajni obcym, zwłaszcza kobietom. W okolicach Jarosławia na Podkarpaciu w tym dniu gospodynie mełły zboże w żarnach, obracając kamień żarnowy odwrotnie. Do mąki, z której pieczono specjalne placki, dodawano poświęcone zioła. Podawano je krowom, żeby w lecie nie wchodziły w szkodę, spokojnie się pasły na pastwisku. Nie można było w tym dniu nic pożyczać ani dawać osobom postronnym. W dzień św. Łucji rozpoczynano wróżby dotyczące pogody na cały następny rok. (fragment tekstu)
Dostępne w
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu
Bibliografia
Pokaż
  1. Angielczyk M. 2011. Obrzędy i tradycje zielarskie regionu nadbużańskiego. Wydanie II. Wyd. Stowarzyszenie, Lokalna Grupa Działania - Tygiel Doliny Bugu w Drohiczynie, ss. 80.
  2. Charchut E. 1962. Zwyczaje doroczne w okolicy Cmolasu pow. Kolbuszowa. HR/611, t. 96, 1-56.
  3. Gaweł A. 2009. Zwyczaje, obrzędy i wierzenia agrarne na Białostocczyźnie od połowy XIX w. do początku XXI w. Księgarnia Akademicka, Muzeum Podlaskie w Białymstoku, Kraków, s. 396.
  4. Janicka-Krzywda U. 1988. Rok karpacki - obrzędy doroczne w Karpatach Polskich. Biblioteczka Turysty Górskiego 16, PTTK "KRAJ", Warszawa-Kraków, s. 64.
  5. Karczmarzewski A. 1972. Obrzędy i zwyczaje doroczne wsi rzeszowskiej. Muzeum Okręgowe w Rzeszowie, s. 115.
  6. Kotula F. 1989. Przeciw urokom. Wierzenia i obrzędy u Podgórzan, Rzeszowiaków, Lasowiaków, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa, s. 199.
  7. Kowalska-Lewicka A. 1985. Wierzenia i zwyczaje związane ze śmiercią. Studia z kultury ludowej Beskidu Sądeckiego. PAN - Oddz. w Krakowie, Komisje Etnograficzne, 53-89.
  8. Kowalski P. 2007. Kultura magiczna. Omen, przesąd, znaczenie. PWN, Warszawa, ss. 654.
  9. Kwaśniewicz K. 1985. Rok obrzędowy. Studia z kultury ludowej Beskidu Sądeckiego. PAN - Oddz. w Krakowie, Komisje Etnograficzne, 33-52.
  10. Libera Z., Paluch A. 1993. Lasowiacki zielnik. Varia Kolbuszowskie 2, s. 152.
  11. Majer J. 1961. Dzikowiec pow. Kolbuszowa. Zwyczaje, obyczaje, obrzędy i magia. MR/495, t. 71, 4-16.
  12. Marszałek E. 2010. Podkarpackie ballady o drzewach. Wyd. RS DRUK Sp. z.o.o., Rzeszów, ss. 270.
  13. Niebrzegowska S. 2000. Przestrach od przestrachu. Wyd. UMCS, Lublin, ss. 265.
  14. Nowak Z. 2007. Święta pod gałązką jemioły. Kalendarz Rolników. Wyd. Duszpasterstwa Rolników, 170-171.
  15. Ogrodowska B. 2004. Polskie obrzędy i zwyczaje doroczne. Sport i Turystyka - MUZA S.A., Warszawa, s. 273.
  16. Ruszel K. 2004. Leksykon kultury ludowej w Rzeszowskiem. Wyd. Muzeum Okręgowe w Rzeszowie, Stowarzyszenie Archeologów Polskich Oddział w Rzeszowie, ss. 600.
  17. Szot-Radziszewska E. 2005. Sekrety ziół. Wiedza ludowa, magia, obrzędy, leczenie. Wyd. TRIO Warszawa, ss. 229.
  18. Uryga J. 2002. Rok polski w życiu, w tradycji i obyczajach ludu. Wyd. Duszpasterskie Rolników, Włocławek, ss. 384.
  19. Wajda A. M. 2011. Rośliny w kulturze ludowej Podkarpacia. Rocznik Przemyski XLVII (3), Nauki Przyrodnicze, 119-143.
Cytowane przez
Pokaż
ISSN
0137-3668
Język
pol
Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Google+ Udostępnij na Pinterest Udostępnij na LinkedIn Wyślij znajomemu