BazEkon - Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

BazEkon home page

Meny główne

Autor
Kupczyk Adam (Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie), Mączyńska Joanna (Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie), Sikora Michał (Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie), Tucki Karol (Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie), Żelaziński Tomasz (Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie)
Tytuł
Stan i perspektywy oraz uwarunkowania prawne funkcjonowania sektorów biopaliw transportowych w Polsce
The Situation, Prospects and Legal Conditions of the Biofuels for Transport Sectors in Poland
Źródło
Roczniki Naukowe Ekonomii Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich, 2017, t. 104, z. 1, s. 39-55, rys., tab., bibliogr. 43 poz.
Annals of Agricultural Economics and Rural Development
Słowa kluczowe
Biopaliwa, Transport, Regulacje prawne
Biofuels, Transport, Legal regulations
Uwagi
streszcz., summ.
Abstrakt
W opracowaniu przedstawiono stan obecny oraz przyszłość sektorów biopaliw transportowych w Polsce. Ze względu na istotne znaczenie, jakie w tej roli odgrywają uwarunkowania prawne, omówiono najważniejsze dyrektywy i ustawy wpływające na kształt omawianych sektorów. Metodą punktową, wielokryterialną M.E. Portera określono atrakcyjność krajowych sektorów biopaliw transportowych, tj. biodiesla i bioetanolu z surowców jadalnych (tzw. biopaliw 1. generacji) oraz bioetanolu z surowców niejadalnych - przede wszystkim lignocelulozy (biopaliwo 2. generacji). Wiele czynników występujących w makro- i mikrootoczeniu sektorów biopaliw 1. generacji powoduje, że ich atrakcyjność systematycznie maleje. Natomiast sektor bioetanolu 2. generacji, którego obecnie produkcja w Polsce nie występuje w skali przemysłowej, charakteryzuje się stosunkowo wysoką i rosnącą atrakcyjnością. (abstrakt oryginalny)

The current state and the future of the biofuels for transport sectors in Poland were presented in the paper. Because of the importance of legal conditions, crucial directives and acts affecting the shape of these sectors were discussed. The scoring multicriteria M.E. Porter method was used to research attractiveness of the national biofuel sectors, i.e. the sectors of biodiesel and bioethanol produced from edible material (so-called first generation biofuels) as well as the sector of bioethanol produced from inedible material, mainly from lignocellulose (so-called second generation biofuel). Various factors of macro- and microenvironment of first generation biofuels caused regular reduction of their attractiveness. However, the sector of second generation bioethanol, which is not produced at industrial scale in Poland now, is characterized by relatively high and growing attractiveness. (original abstract)
Pełny tekst
Pokaż
Bibliografia
Pokaż
  1. Arcipowska Aleksandra, Grzegorz Kunikowski, Katarzyna Michałowska-Knap, Anna Oniszk-Popławska, 2013: [R]ewolucja energetyczna dla Polski. Scenariusz zaopatrzenia Polski w czyste nośniki energii w perspektywie długookresowej, Fundacja Greenpeace Polska, Warszawa, s. 51.
  2. Borowski Piotr, Adam Kupczyk, Karol Tucki, 2016: Prognoza i atrakcyjność sektorów biopaliw transportowych w Polsce, [w] Wyniki wybranych badań przeprowadzonych w ramach projektu WOODTECH, red. Stanowiła Karpiński, Oficyna Wydawniczo-Poligraficzna Adam, Warszawa, s. 90-96.
  3. Borowski Piotr, Jakub Gawron, Ewa Golisz, 2014: Wpływ redukcji emisji CO2 na funkcjonowanie sektorów biopaliw transportowych w Polsce, Oficyna Wydawniczo-Poligraficzna Adam, Warszawa, s. 239.
  4. Czubiński Tomasz, 2016: Rzepakowcy o biopaliwach, http://www.topagrar.pl/arti cles/top-uprawa/ rzepakowcy-o-biopaliwach, dostęp: 28.09.2016.
  5. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1513 z dnia 9 września 2015 r. zmieniająca dyrektywę 98/70/WE odnoszącą się do jakości benzyny i olejów napędowych oraz zmieniająca dyrektywę 2009/28/WE w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych, Dz.U. UE L 2015.293.1.
  6. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/30/WE z dnia 8 maja 2003 r. w sprawie wspierania użycia w transporcie biopaliw lub innych paliw odnawialnych, Dz.U. UE L 2003.123.42.
  7. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniająca i w następstwie uchylająca dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE, Dz.U. UE L 2009.140.16.
  8. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/30/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. zmieniająca dyrektywę 98/70/WE odnoszącą się do specyfikacji benzyny i olejów napędowych oraz wprowadzającą mechanizm monitorowania i ograniczania emisji gazów cieplarnianych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 1999/32/WE odnoszącą się do specyfikacji paliw wykorzystywanych przez statki żeglugi śródlądowej oraz uchylająca dyrektywę 93/12/EWG, Dz.U. UE L 2009.140.88.
  9. EurObserv'ER, 2015: Biuletyn energii odnawialnej. Biopaliwa transportowe. https://www.eurobserv-er. org/biuletyn-energii-odnawialnej-biopaliwa-transportowe-2015, dostęp: 06.03.2017.
  10. Gierszewska Grażyna, Maria Romanowska, 2002: Analiza strategiczna przedsiębiorstwa, PWE, Warszawa, s. 352.
  11. GUS, 2016: Wyniki produkcji roślinnej w 2015 r. http://www.stat.gov.pl, dostęp: 06.03.2017.
  12. Golisz Ewa, 2013: Historia, stan aktualny i perspektywy gorzelni rolniczych w Polsce, "Przemysł Fermentacyjny i Owocowo-Warzywny", t. 57, z. 1, s. 23-25.
  13. Golisz Ewa, 2014: Konkurencyjność brazylijskiego bioetanolu na świecie, "Zeszyty Naukowe SGGW w Warszawie. Problemy Rolnictwa Światowego.", t. 14, z. 1, s. 16-24.
  14. Gonzales Finat, 2005: Biofuels for Transport: Challenge&Achievements. The 1st meeting of the Biofuels Research Advisory Council (BIOFRAC) in support of the European Technology Platform for Biofuels, European Commision, Brussele, 15 June 2005.
  15. Gostomczyk Waldemar, 2013: Rynek pracy w Polsce i Unii Europejskiej w sektorze odnawialnych źródeł energii, [w] Ekonomia i zarządzanie energią a rozwój gospodarczy, red. Kazimierz Pająk, Agnieszka Ziomek, Sławomir Zwierchlewski, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń, s. 225-235.
  16. Gostomczyk Waldemar, 2015: Rynek biogazu rolniczego w Polsce i wykorzystywane surowce w latach 2011-2014, "Zeszyty Naukowe SGGW w Warszawie. Problemy Rolnictwa Światowego", t. 15, z. 3, s. 30-39.
  17. Jarosz Leszek, 2010: Informacja uzyskana od Prezesa Krajowej Rady Gorzelnictwa i Produkcji Biopaliw.
  18. Kaliszuk Ewa, 2015: Wzrost zielonego protekcjonizmu, "Unia Europejska.pl", z. 6, s. 45-62.
  19. Koć Patryk, Jarosław Osiak, 2016: Wprowadzenie, [w] Odnawialne źródła energii w Polsce. Wybrane wyzwania w obszarze technologii i finansów, red. Małgorzata Kaliczyńska, Przemysłowy Instytut Automatyki i Pomiarów PAP, Warszawa, s. 5-6.
  20. Kowalski Marcin, 2014: Zrównoważone rozwiązania w transporcie miejskim, http://www.ekosamorzadowiec. pl/pl/od_eko_samorzadu_do_eko_spoleczenstwa/artykuly_ekspercke/2045.html, dostęp: 20.12.2016.
  21. Krzywonos Małgorzata, Jacek Skudlarski, Adam Kupczyk, Janusz Wojdalski, Karol Tucki, 2015: Prognoza rozwoju sektora biopaliw transportowych w Polsce w latach 2020-2030, "Przemysł Chemiczny", t. 94, z. 12, s. 2218-2222.
  22. Kuczyński Szymon, 2016: Wypowiedź zamieszczona na stronie internetowej http://www.portalspozywczy. pl/zboza/wiadomosci/rozwoj-upraw-rzepaku-w-polsce-to-dowod-na-pozytywny-wplywbiopaliw- na-rolnictwo, 133128.html, dostęp: 06.03.2017.
  23. Kupczyk Adam, Marc Londo, Grzegorz Wiśniewski, 2007: Rola Polski w planie działania UE dla biopaliw do 2020 r. Analiza wstępnych wyników projektu UE REFUEL. Warsztaty "Biomasa i Biopaliwa w Polsce", Projekt PSO PPA, IPiEO, Warszawa, 19 czerwca 2007.
  24. Kuziemska Beata, Krystyna Pieniak-Lendzion, Joanna Trębicka, Wiesław Wiermiej, Paulina Klej, 2015: Alternatywne źródła energii, "Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach. Seria Administracja i Zarządzanie", t. 33, z. 106, s. 89-107.
  25. Londo Marc, Sander Lensink, Andre Wakker i inni. 2010: The REFUEL EU Road map for biofuels in transport. Application of the project's tools to some short-term policy issues, "Biomass&Bioenergy", t. 34, z. 2 s. 244-250.
  26. NIK (Najwyższa Izba Kontroli), 2014: Stosowanie biopaliw i biokomponentów w transporcie. Informacja o wynikach kontroli. NIK, Warszawa.
  27. Pielecha Jacek, Markiesz-Guranowska Agnieszka, 2014: Emisja zanieczyszczeń z pojazdów samochodowych a parametry ruchu drogowego, Wyd. Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa.
  28. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 sierpnia 2013 r. w sprawie wysokości współczynników redukcyjnych na lata 2014 i 2015, Dz.U.2013 poz. 1052.
  29. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 kwietnia 2015 r. w sprawie wysokości współczynników redukcyjnych na lata 2016 i 2017, Dz.U.2015 poz. 631.
  30. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 lipca 2013 r. w sprawie Narodowych Celów Wskaźnikowych na lata 2013-2018, Dz.U. z 2013 poz. 918.
  31. Sikora Michał, Joanna Stasiak-Panek, Adam Kupczyk, Magdalena Zubrzycka, Anna Bączyk, Joanna Mączyńska, 2016: Aktualny stan i atrakcyjność sektorów biopaliw w Polsce, "Przemysł Fermentacyjny i Owocowo-Warzywny", t. 60, z. 5, s. 25-27.
  32. Szeliga Mariusz, 2016: Wypowiedź zamieszczona na stronie internetowej http://www.portalspozywczy. pl/zboza/wiadomosci/r ozwoj-upraw-rzepaku-w-polsce-to-dowod-na-pozytywny-wplyw-biopaliwna- rolnictwo,133128.html, dostęp: 06.03.2017.
  33. Taras Dariusz, 2016: Szykuje się rozwój biopaliw wyższej generacji. http://www.teraz-srodowisko. pl/aktualnosci/Szykuje-sie-rozwoj-biopaliw-wyzszej-generacji-1790.html, dostęp: 20.12.2016.
  34. Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, Dz.U. z 2015 r. poz. 775 oraz z 2016 r. poz. 266 i 1165.
  35. Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, Dz.U. z 2014 r. poz. 1728, z 2015 r. poz. 1361 oraz z 2016 r. poz. 266, 542, 1165.
  36. Ustawa z dnia 27 maja 2011 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz niektórych innych ustaw, Dz.U.2011, nr 153, poz. 902.
  37. Wąsiewski Grzegorz, 2015. Nowe wyzwania przed rynkiem biopaliw. http://www.rp.pl/Firma/ 311159971-Nowe-wyzwania-przed-rynkiem-biopaliw.html#ap-2, dostęp: 28.09.2016.
  38. Wiśniewski Grzegorz, 2016a: Ile i kto zapłaci za niewypełnienie polskich zobowiązań wobec UE w zakresie OZE, http://odnawialny.blogspot.fr/2016/12/ile-i-kto-zapaci-za-niewypenienie.html, dostęp: 06.03.2017.
  39. Wiśniewski Grzegorz, 2016b: Jak Polska realizuje unijne zobowiązania dotyczące energii z OZE? http://biznesalert.pl/jak-polska-realizuje-unijne-zobowiazania-dotyczace-energii-z-oze, dostęp: 28.09.2016.
  40. Zakrzewski Tadeusz, 2014: Informacja uzyskana od byłego Prezesa Krajowej Izby Biopaliw.
  41. Zamojski Henryk, 2014: Informacja uzyskana od Prezesa Krajowej Izby Paliw Alternatywnych.
  42. Żak Agata, Ewa Golisz, Karol Tucki, Piotr Borowski, 2014: Perspektywy rozwoju sektora biopaliw w Polsce na tle norm emisji CO2, "Journal of Agribusiness and Rural Development", t. 33, z. 3, s. 299-311.
  43. Żołądkiewicz Agnieszka, 2016: Ekonomiczno-ekologiczne aspekty produkcji biopaliw ciekłych, "Roczniki Naukowe SERiA", t. 18, z. 3, s. 426-431.
Cytowane przez
Pokaż
ISSN
2353-4362
Język
pol
URI / DOI
http://dx.doi.org/10.22630/RNR.2017.104.1.3
Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Google+ Udostępnij na Pinterest Udostępnij na LinkedIn Wyślij znajomemu