BazEkon - Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

BazEkon home page

Meny główne

Autor
Nowak-Far Artur (Szkoła Główna Handlowa w Warszawie)
Tytuł
Kiedy państwo liberalne staje się nieliberalne?
When does a liberal state become an unliberal one?
Źródło
Kwartalnik Kolegium Ekonomiczno-Społecznego Studia i Prace / Szkoła Główna Handlowa, 2018, nr 4, s. 11-28, tab., bibliogr. 17 poz.
Słowa kluczowe
Liberalizm, Demokracja, Państwo, Demokracja nieliberalna
Liberalism, Democracy, State, Illiberal democracy
Uwagi
streszcz., summ.
Abstrakt
Państwo liberalne staje się nieliberalne wtedy, gdy przestaje tworzyć ramy zaspokajania indywidualnych aspiracji, a zastępuje je programem budowania jakiejś określonej przez siebie wspólnoty, która niekoniecznie ma już obejmować wszystkich, a jedynie członków grup politycznie dowartościowywanych. W takim ujęciu to państwo ma być najdoskonalszym nośnikiem i społecznym modelem realizacji bytu wspólnoty. Zatem to jego interesy muszą przeważyć nad interesami jednostek. Musi ono być więc omnipotentne, albo choćby jedynie sprawiać wrażenie omnipotentnego - poprzez wytworzenie mechanizmów, w którym obywatele mieliby swoje miejsce w definiowanym przez państwo porządku - poprzez ponawiane rytuały symbolicznego świadczenia na rzecz władzy, udział w stale ponawianym sadystyczno-masochistycznym teatrze podległości państwu nawet w relacjach dnia powszedniego. Państwo nieliberalne rezygnuje z modelu wyboru publicznego, którego warunkiem jest swobodny i wolny od aksjomatów narzucanych przez władzę dyskurs publiczny ujawniający zagregowane interesy jednostek. Zamiast tego stara się raczej zidentyfikować interes wspólnoty rozumianej jako byt transcendentny, który ma również transcendentne i niepodlegające wyborowi publicznemu właściwości, wymagające przyjęcia takiego modelu realizacji, jaki nie może być już przedmiotem wyboru politycznego. Z uwagi na zjawisko malejących przychodów krańcowych taki model świadczenia staje się szybko nieefektywny, gdyż przestaje odzwierciedlać zmieniające się potrzeby i nie jest w stanie dostosować do nich samego mechanizmu świadczenia.(abstrakt oryginalny)

A liberal state becomes an unliberal one whenever it ceases to provide for an effective framework of fulfillment of individual aspirations and, instead, commences a program of community-building in a setting, where the community is to fully include only somehow specified members of politically privileged group(s). In such a non-liberal model of state, the state is meant to be a perfect implementer and an ultimate model within which the very being of the community is to be realised. As a consequence, it is meant to give priority to communitarian needs, which are to prevail over individual ones. In such a setting, the state must seem, or if possible, be omnipotent, which implies that the state would have to be empowered to define each and every individual's position in the community - conveyed to them through various rituals of symbolic provision for the power elite, including participation in the sado-masochistic theatre of submission and control.The non-liberal state defies public choice as a model for unconstrained and axiom-free selection of public provision which is meant to expose individual, yet aggregated, preferences. Instead, it gives the ruling elite the power to identify the interest of the community as a whole. This interest is defined as transcendent and not suitable for any public choice. This model, however, cannot be effective in the long run, because of diminishing returns and because of inability to adjust the state-provision mechanism to changing public preferences.(original abstract)
Dostępne w
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie
Biblioteka Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie
Biblioteka Główna Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach
Pełny tekst
Pokaż
Bibliografia
Pokaż
  1. Fawcett E., Liberalism: The Life of an Idea, Princeton University Press, Princeton 2014.
  2. Hayek F., The Constitution of Liberty, University of Chicago Press, Chicago 1960.
  3. Hegel G. W., Grundlinien der Philosophie des Rechts, Nikolai'sche Buchhandlung, Berlin 1820.
  4. Hesse A., Politische Ökonomie, t. 1: Deutsches Wirtscha)sleben, Gustav Fischer Verlag, Jena 1935.
  5. Hesse A., Politische Ökonomie, t. 3: Volkswirtscha)spolitik, Gustav Fischer Verlag, Jena 1935.
  6. Hitler A., Mein Kampf, Zentralverlag der NSDAP, Frz. Eher Narchf, München 1939.
  7. Mill J. S., On Liberty, John W. Parker & Son, London 1959.
  8. Müller K., Ernst Barlach and National Socialst Cultural Policy, [w:] Degenerate Art: The Attack on Modern Art in Nazi Germany, 1937, red. O. Peters, Prestel, Munich 2014, s. 176-185.
  9. Mussolini B., La dottrina del fascismo, [w:] L'Enciclopedia Italiana, Vol. XIV, Instituto della Enciclopedia Italiana, Roma 1934.
  10. Olszewski H., Nauka historii w upadku. Studium o historiogra&i i ideologii historycznej w imperialistycznych Niemczech, PWN, Warszawa 1982.
  11. Rauschning H., Gesprächemit Hitler, Europa Verlag, Zürich 1940.
  12. Seidel B., Jenkner S. (Hrsg.), Wege der Totalitarismus-Forschung, Wissenschafliche Buchgesellschaft, Darmstadt 1968.
  13. Spengler O., Der Untergang des Abendlandes. Umrisseeiner Morphologie der Weltgeschichte, t. 2, C. H. Beck, München 1920.
  14. Szczerski K., Cała władza w ręce władzy, https://www.gosc.pl/doc/2432661. Cala- -wladza-w-rece-wladzy
  15. Tyrowicz S., Światło wiedzy zdeprawowanej. Idee niemieckiej socjologii i filozofii 1933- 1945, Instytut Zachodni, Poznań 1970.
  16. Wittgenstein L., Philosophische Untersuchungen, Suhrkamp, Berlin 2003.
  17. Zur Geschichtsforschung und ihren Aufgaben, "SS-Leitheft" Heft 6, IV 1938, s. 57.
Cytowane przez
Pokaż
ISSN
2082-0976
Język
pol
Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Google+ Udostępnij na Pinterest Udostępnij na LinkedIn Wyślij znajomemu